கல்லூரிக் காலத்திலே..-1

முத்துலட்சுமி ராகவன் எழுதிய கல்லூரிக் காலத்திலே... 1 ஆறு படை வீடுகளில் ஒன்றான இந்தத் திருப்பரங்குன்றத்தின் அருகிலிருக்கும் மதுரை மாநகர...

முத்துலட்சுமி ராகவன் எழுதிய

கல்லூரிக் காலத்திலே...
1

ஆறு படை வீடுகளில் ஒன்றான இந்தத் திருப்பரங்குன்றத்தின் அருகிலிருக்கும் மதுரை மாநகரில் உள்ள மதுரை மெடிக்கல் காலேஜில் வருடா வருடம் நூற்றுக்கணக்கான டாக்டர்கள் படிப்பை முடித்து கல்லூரியிலிருந்து வெளியேறுவார்கள். அதேபோல் வருடா வருடம் நூற்றுக்கணக்கான மாணவர்கள் டாக்டராகும் கனவுகளோடு அந்தக் கல்லூரியில் முதலாமாண்டு மாணவர்களாக வந்து சேர்வார்கள்.

அன்று விடுமுறை முடிந்து கல்லூரி திறக்கப்பட்டிருந்த நாள்... தினமும் புதிது புதிதாய் முதலாமாண்டில் சேர்ந்த மாணவர்கள் கண்களில் மிரட்சியோடு அந்தக் கல்லூரியில் காலடி எடுத்து வைத்தார்கள்.

இதுவரை அவர்கள் இருந்த உலகம் வேறு. இனிமேல் அவர்கள் காணப் போகும் உலகம் வேறு.
பள்ளிப் பருவத்தில் மாணவ மாணவிகளுக்கு இருந்த கட்டுப்பாடுகள் கல்லூரிக் காலத்தில் இருக்காது.
கூண்டுக் கிளிகள். சிறகடிக்கும் பட்டாம் பூச்சிகள் ஆகும் அதிசயம் கல்லூரி காலத்தில் மட்டும்தான் நடக்கும்.
பள்ளி... வீடு... இரண்டைத் தவிர வேறு எந்த சிந்தனையும் இல்லாமல் கண்கள் மறைக்கப்பட்ட குதிரைகள் போல் ஓடிக் கொண்டிருந்த சின்னஞ்சிறுசுகள்... புதிய சிந்தனைகள்... புதிய நோக்கு... புதிய குறிக்கோள்கள் என்று பரந்த சிந்தனையுடன் வெளியுலகத்தை தரிசிக்க ஆரம்பிப்பதும் இந்தக் கல்லூரிக் காலத்தில்தான்...
இளமை என்னும் இனிய கனவில்... இயற்கை அளித்த வசந்த ருதுவில்... பனியில் குளித்த புது மலர்களாய்... பார்க்கும் இடங்களையெல்லாம் பிருந்தாவனமாய் இளைய தலைமுறையினர் ரசிக்க ஆரம்பிப்பது இந்தக் கல்லூரி காலத்தில்தான்...
இந்தக் கல்லூரி காலத்தை... இளைஞர்களுக்கும் யுவதிகளுக்கும் அளிக்கும் கல்லூரியின் வாசலை மிதித்தான் ஸ்ரீதரன்.
நீண்டிருந்த வாசலின் மண்ணை மானசீகமான தொட்டுக் கும்பிட்டுக் கொண்டு நடந்தான்... கும்பலாய் நின்றிருந்த மாணவர்கள் அவனை அழைத்தார்கள். அவர்களின் தலைவன் போல தன்னை கருதிக் கொண்டு டிவிஎÞ அப்பாச்சியில் இரு கால்களையும் போட்டு அமர்ந்து கொண்டிருந்த ஒரு சீனியர் மாணவன் அதட்டினான்.
"உன் பெயர் என்னடா..?"
"ஸ்ரீதரன்..."
"இங்கே எதுக்கு வந்திருக்கிறே..."
அவன் கெத்தாக வினவி விட்டு... உடனிருந்த மாணவர்களை..
'இது எப்படியிருக்கு... ஹா... ஹா..' என்ற தினுசில் நோட்டம் விட... அவர்கள் 'கொல்' லென்று சிரித்தார்கள்.
ஸ்ரீதரன் சலனமில்லாத முகத்தோடு அவர்களைப் பார்த்தான்.
"இந்தக் கல்லூரிக்கு நீங்கள் எல்லோரும் எதற்கு வந்தீர்களோ. அதற்கு வந்திருக்கிறேன்."
அந்த மாணவனின் முகம் கடுமையானது. உடனிருந்த மாணவர்கள் அவனை உசுப்பினார்கள்.
"பார்த்தியாடா.. இவனுக்கு இருக்கிற திமிரை. கொஞ்சமாவது சீனியர்களை மதிக்க வேண்டுமென்ற பயம் இருக்கிறதா? இவனையெல்லாம் சும்மா விடக்கூடாதுடா..."
"ஆமாம்டா... இவனைப் பார்த்து மற்றவனுக பழகிட்டானுங்கன்னா ஜூனியர் பயலுகளுக்கு குளிர் விட்டுப் போகும்டா மச்சி... எவ்வளவு தைரியம் இருந்தால் இப்படி ஒரு பதிலைச் சொல்லுவான்."
"இன்றைக்கு முதன் முதலாய் வருகிற இவனுக்கே இவ்வளவு தெனாவெட்டு இருந்தால் நமக்கு எவ்வளவு இருக்கும். போட்டுத் தாக்குடா மச்சான்..."
அவர்கள் உசுப்பி விட்டதில் வெறியேறிப் போன அந்த மாணவன் தன் அரியாசனமான அப்பாச்சியை விட்டுக் கீழே இறங்கினான்.
"ஏய்... நீ எந்த ஊருக்கார பயல்டா..?"
"கோவில்பட்டி..."
"இது என்ன ஊர் தெரியுமில்ல...?"
 "தெரியும்... மதுரை..."
"வார்த்தைக்கு வார்த்தை எதிர் வார்த்தையா பேசுகிற...?"
"நீங்க கேட்டதுக்குத்தானே பதில் சொல்லுகிறேன் சீனியர்?"
"இவன் கொஞ்சம் துள்ளுகிற மீனாய்த்தான் தெரிகிறான்டா... கவனிச்சுடுவோமா...?"
"இது மதுரை மண்ணுடா.. மரியாதை கொடுக்கப் பழகிக்க..."
"நான் மரியாதையாகத்தானே பேசுகிறேன் சீனியர்..?"
"இவனை வெத்தலை பாக்கு போட வைத்தால்தான் இவன் சரிப் படுவான்டா."
அந்த சீனியர் மாணவன் ஸ்ரீதரனை நெருங்குகையில் அவனது தோள் மீது ஒரு கரம் விழுந்தது. அவன் திரும்பிப் பார்த்தான். ஒரு புதிய மாணவன் நின்று கொண்டிருந்தான்.
"யாருடா... நீ..."
"அவனைப் போலவே இன்றைக்குத்தான் வந்திருக்கும் நியூ Þடூடன்ட்."
"இந்த வருடம் வந்த ஜூனியர்கள் எல்லாமே ஒரு மார்க்கமாத்தான் இருக்கீங்கடா... ஏண்டா.. என் தோளில் கை போடும் துணிச்சல் உனக்கு எங்கேயிருந்துடா வந்துச்சு."
"நீங்க என்ன... சிங்கமா.. புலியா.. கரடியா? மனுசன் தானே.. என்ன நீங்க சீனயர். நாங்க ஜூனியர். இது மட்டும்தானே வித்தியாசம்? மற்றபடி நாம் எல்லோருமே Þடூடன்ட்தானே...?"
"இங்கே பாருடா.. புரட்சித் தளபதி ஒருத்தன் கிளம்பி வந்திருக்கிறத.. இப்படி எத்தனை பேர்டா கிளம்பி வந்திருக்கீங்க."
"அதை என் கிளாஸில் போய் உட்கார்ந்து எண்ணிப் பார்த்து விட்டு வந்து சொல்லவா..."
"டேய்... அவனை விட இவனுக்குத் திமிர் அதிகமா இருக்கு. இவனை முதலில் போடனும்டா..."
"நானும் வந்ததில் இருந்து பார்க்கிறேன். நீங்கள் ஒரு Þடூடன்ட் பேசுவது போலவே பேசவில்லையே... ரவுடிகளின் லாங்வேஜில் பேசுகிறீர்களே.. நாங்கள் டாக்டர்கள் ஆக.. நான்கரை வருடம் போக வேண்டும். நீங்கள் இன்னும் ஆறு மாதங்களில் டாக்டர்கள் ஆகி இந்த காலேஜை விட்டு வெளியேறப் போகிறீர்கள். ஆனால் நீங்கள் அதை சுத்தமாய் மறந்து விட்டிங்க போல இருக்கே..."
"ஏய்ய்... என்னடா நடக்குது இங்கே..? நான் இங்கே சீனியரா? இல்லை நீ சீனியரா? நான் உன்னை ராகிங் பண்ணப் பார்த்தால் நீ ராகிங் பண்ணிக் கொண்டு இருக்கிறாயே..."
"மன்னிச்சுங்க சீனியர்.. நீங்கள் ஏன் எங்களை ராகிங் பண்ண வேண்டும்?"
"ஏன்னா.. நான் பர்Þட் இயர் Þடூடன்டா இருக்கும் போது என்னை பயங்கரமா ராகிங் பண்ணினாங்கடா. நானெல்லாம் அவங்க கிட்ட உன்னைப் போல் வாயடிக்கவில்லை. மண்டி போட்டேன்."
"அவங்க பண்ணியதற்கு நீங்க அவங்களைத்தானே தண்டிக்கணும்? எங்களை ஏன் டார்ச்சர் பண்றீங்க...?"
"ஏண்டா.. நீ ஒரு முடிவோடுதான் வந்திருக்கிறாயா? இந்த காலேஜில் படிக்கணும்கிற எண்ணம் இருக்கா.. இல்லையா...?"
"கஷ்டப்பட்டு படிச்சு... ப்ளÞ டூவில் நிறைய மார்க் வாங்கி.. டாக்டர் ஆகணும்கிற ஆசையோடு வந்திருக்கிற எங்களைப் பார்த்துக் கேட்கும் கேள்வியா இது...?"
"ஊஹூம்.. நீ வழிக்கு வர மாட்டே.. முதலில் சட்டையைக் கழட்டுடா..."
"எதற்கு."
"கேள்வி கேட்கிறாய்...? சொன்னதைச் செய்."
"நீங்கள் சொன்னதை நான் செய்தால். பயங்கர பின் விளைவுகள் வரும்... பரவாயில்லையா?"
"என்னடா.. பிலிம் காட்டுகிற?"
"பிலிம் காட்டாமல் என்ன செய்வேன்னு நினைக்கறீங்க.. என் அப்பா சென்ட்ரல் மினிÞடர். என் அத்தை Þடேட் மினிÞடர்."
அஜீத் நிதானமாகச் சொல்ல பந்தாவுடன் நெருங்கிய அந்த சீனியர் மாணவன் பம்மினான். அவன் அருகிலிருந்தவர்கள். அவனை அம்பேல் என்று விட்டு விட்டு... ஆளுக்கொரு திசையில் பறந்து விட்டார்கள்.
செய்வதறியாது சமாளிக்கும் பாவனையில் சிரித்தவன்.
"உன் பெயர் என்னப்பா..." என்று மகா அன்புடன் வினவினான;.
"அஜீத்..."
"அட... நம்ம 'தலை'யோட பேரு. எந்த ஊருப்பா?"
"தூத்துக்குடி..."
"அட வீரம் விளைஞ்ச மண்ணு.. அதுதான் இந்த நிமிர்வாய் பேசுகிற போ... போய் நல்லாப் படி."
ஸ்ரீதரனின் தோளின் கை போட்டுக் கொண்டு அஜீத் நடந்தான்.
"தேங்க்Þ."
"எதற்குலே."
"என்னை அவர்களிடமிருந்து காப்பாற்றியதற்கு."
"தேங்க்Þ சொல்வதற்கு பதில் வேறு ஒன்றைச் செய்வாயா?"
"என்ன செய்ய?"
"அடுத்த வருடம்.. இதே போல் ஜூனியர் Þடூடண்ட்Þ வரும்போது நீ இம்மீடியட் சீனியர் ஆகிவிட்டகெத்தில் அவர்களை ராகிங் பண்ணாமல் இருப்பியாலே..."
தூத்துக்குடிக்காரன் என்பதால் இயல்பாக 'லே..' போட்ட அஜீத், ஸ்ரீதரனுடன் வகுப்பறைக்குள் நுழைந்தான். எங்கே உட்காரலாம் என்று சுற்று முற்றும் பார்த்தவன்.. ஆஜானுபாகுவான தன் உடல்வாகிற்கு பின்னால் அமர்வதே சரி என்ற எண்ணத்துடன்... பின்னால் சென்று அங்கு ஏற்கனவே அமர்ந்திருந்த பிரசாத்தைப் பார்த்து,
"எழும்புலே.." என்றான்.
பிரசாத் திகைத்தான். அவனுக்கு ஒல்லியான உடல் வாகு, தன் உடல் வாகைப் பார்த்து ஆஜானுபாகுவான அஜீத் கேலி பேசுகிறான் என்ற கோபத்தோடு,

"வந்த அன்றைக்கே கேலி பேசுகிறாயா?" என்று சண்டைக்குப் போனான்.

அஜீத்திற்கு ஒன்றும் விளங்கவில்லை. அருகிலிருந்த ஸ்ரீதரனைப் பார்த்து...
"ஏன்லே... இவனுக்கு எதற்கு இத்தனை கோபம்? இவனை எழும்பத்தானே சொன்னேன். கேலி எங்கே பேசினேன்..." என்று வினவினான்.
ஸ்ரீதரனுக்கு சிரிப்பு வந்து விட்டது. அவன் அஜீத்தைப் பார்த்து...
"நீ இவனை 'எழுந்திரு'ன்னு சொல்லியிருக்கணும். எழும்புன்னா இவன் என்ன நினைப்பான்? எலும்புதான் இருக்கு... சதையைக் காணோம்ன்னு ஒல்லியா இருக்கிற இவனை கேலி பண்ணுகிறதாய் நினைக்க மாட்டானா?" என்று புரிய வைத்தான்.
அஜீத்திற்கும் சிரிப்பு வந்து விட்டது. அவன் அன்புடன் அணைப்பதாய் நினைத்து உண்மையிலேயே எலும்புகள் வலிக்கும் அளவுக்கு பிரசாத்தை இறுக்கி அணைத்தான்.
"நான் தூத்துக்குடிக்காரன்லே. பேச்சு வழக்கு வேறயா இருக்கும்... உன்னைப் போய் நான் கிண்டல் பண்ணுவேனா. நீ என் தோÞதாச்சே."
அஜீத் பிரசாத்தின் தோள் மேல் கை போட்டு அணைத்துக் கொண்டபடி அமர்ந்தான்... அப்படித்தான் முதல் நாளிலேயே அஜீத்... ஸ்ரீதரன்... பிரசாத் மூவரும் ஒன்று பட்டனர். அருகருகே அமர்ந்து கொண்டனர்.
அவர்களது வகுப்பறைக்குள் வெள்ளை வெளேரென்று சருமத்துடன் பணத்தின் செழுமையை பறைசாற்றும் நடை உடை பாவனையோடு 'டக்... டக்கென்று ஹைஹீல்Þ சப்திக்க சாரா நுழைந்தாள். ஏற்கெனவே அமர்ந்திருந்தவர்களை.. முக்கியமாய் மாணவர்களை அலட்சியமாய் பார்த்தபடி... முன் வரிசையில் அமர்ந்தாள்.
"யாருலே.. இவ... குதிரைக்குட்டி மாதிரி வந்தா.. இப்படி ஒரு லுக் விட்டுட்டு கெத்தா உட்காருகிறா.. சீனியர் பொண்ணு எவளாச்சும் ராகிங் பண்ண உள்ளே வந்துட்டாளோ..." அஜீத் கால்களை நீட்டியபடி சாய்ந்து அமர்ந்து வினவினான்.
"எனக்குத் தெரியலையே.." என்றான் பிரசாத்.
"உனக்குத் தெரியாதுங்கிறதை நான் ஒத்துக்கிறேன்லே... நான் எழும்புன்னு சொன்னாலே உனக்குத் தெரியாது. இவள் யாருன்னா தெரிந்திருக்கப் போகிறது? நான் உன்னைக் கேட்கவில்லை. பொதுவாய் தான் கேட்டேன். ஏன்லே ராதா... உனக்குத் தெரியுமாலே?"
'ராதா' என்றழைக்கப்பட்ட ராதாகிருஷ்ணன். மதுரை மண்ணின் மைந்தன். நுனி மூக்கில் கோபத்தோடு இருப்பவன்... வாயைத் திறந்தால் மதுரைத் தமிழ் மணக்கப் பேசுபவன். அவனைப் பார்த்து அஜீத் இப்படிக் கேட்கவும் அவனுக்குக் கோபம் பொத்துக் கொண்டு வந்தது. புÞ... புÞஸென்னு மூச்சு விட்டுக் கொண்டு அஜீத்தையும்.. மற்ற மாணவர்களையும் உறுத்துப் பார்த்தபடி பொரிய ஆரம்பித்தான்.
"வாடா.. வா... எங்கிருந்துடா இத்தனை பேர் கிளம்பி வந்திருக்கீங்க?"
"இது என்னலே இவன் இப்படி பேசுதான். எல்லோருமே ஆளுக்கொரு ஊரிலிருந்து இல்ல கிளம்பி வந்திருக்கிறோம்?"
"உங்களுக்கு நான்தான் கிடைத்தேனா?"
"இங்க பாரு... இவனுக்கு கோபம் வருவதை? ஏன்லே... நீதானே மதுரைக்காரன்.. உனக்கு விவரம் தெரியுமான்னு கேட்டேன்."
"ஆமாண்டா... பொம்பளைப் புள்ளைகளைப் பத்தி விவரம் சொல்லத்தானே.. என் அப்பாவும்.. அம்மாவும் என்னை இங்கே அனுப்பி வச்சிருக்காங்க.. எடுபட்ட தனமா பேசுகிறதெல்லாம் என்கிட்ட வேணாம் சொல்லிட்டேன்."
"ஏய்ய்.. சும்மா நிறுத்துலே.. குழம்பில போட்ட மீனு மாதிரி ஏன் இந்தக் குதி குதிக்கிற..? தெரிஞ்சா சொல்லு.. தெரியலைன்னா.. வாயை மூடு."
அஜீத்தும்.. ராதாகிருஷ்ணனும் உக்கிரமாய் மோதிக் கொள்ளப் போனபோது ராபர்ட் இடையில் புகுந்து தடுத்தான்.
"ஏங்க.. நாமெல்லாம் ஒரே கிளாÞ. நாமே சண்டை போட்டுக்கிட்டா எப்படி. அந்தப் பெண் யாராயிருந்தால் நமக்கென்ன.. நாம நம்ம வேலையைப் பார்ப்போம்."
"அதை இவன் மண்டையில் ஏறுகிறது போல் சொல்லுங்க ராபர்ட்."
ராபர்ட் 'வாங்க... போங்க..' என்று பேசுவதைக் கண்ட அஜீத் வியப்புடன் புருவத்தை உயர்த்தினான்.
"ஏன்லே.. இவன் எதுக்கு வாங்க.. போங்கன்னு சுப்பிடுகிறான்.."
"அப்புறம் உன்னைப் போல்.. வாலே.. போலேன்னு 'லே' போடுவான்னு நினைத்தாயா? அவன் மரியாதை தெரிந்தவன்..." ராதாகிருஷ்ணன் அஜீத்தை முறைத்துக் கொண்டே பதில் சொன்னான்.
"அப்ப.. எனக்கு மரியாதை தெரியாதுன்னு சொல்கிறாயா? பல்லைக் கழட்டி விடுவேன்ல்ல... பார்த்துப் பேசு..."
"என் கை என்ன பூப்பறிக்குமா? பிஞ்சு போய் விடும்லே..."
"என்னலே... இவன் என்னவோ.. பூ.. பிஞ்சுங்கிறான்."
'பிய்ந்து போய் விடும்..' என்று சொல்தான் மருவி 'பிஞ்சு' என்று ஆகி விட்டிருக்கிறது என்பதைப் புரியாதவனாய் அஜீத் வினவ... மற்றவர்கள் அதை அவன் உணராமல் இருக்க.. ஏதேதோ சொல்லி சமாளித்தார்கள்.
அலெக்Þ சுவாரÞயமாய் கன்னத்தில் கை வைத்து... ராதாகிருஷ்ணனை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அதை தற்செயலாய் பார்த்து விட்ட ராதா கிருஷ்ணனின் மூக்கு விடைத்தது.
"ஏன்டா... இங்கே என்ன டான்ஸா ஆடிக் கொண்டிருக்கிறோம். இப்படி வேடிக்கைப் பார்க்கிற.. கண்ணைப் பாரு.. அப்படியே களவாணிப்பய கண்ணு... இந்தா பாரு.. அடங்கியிரு.. இது மதுரை..."
அன்று மாலை... பிரசாத்திடமும்.. ராபர்ட்டிடமும் ராதாகிருஷ்ணன் பேசுவது போலவே பேசிக் காட்டிச் சிரித்தான் அலெக்Þ.



Name

அகல்விளக்கு,24,அக்கினிப் பறவை.,32,அந்திமழை பொழிகிறது..,6,அம்மம்மா.. கேளடி தோழி...!,175,ஆசையா.. கோபமா...?,15,உயிர்தேனே..! உன்னாலே.. உயிர்த்தேனே..,33,உன்னோடு நான்,25,எங்கிருந்தோ ஆசைகள்...,90,ஒற்றையடிப்.. பாதையிலே..,9,கடாவெட்டு,1,கல்யாணமாம் கல்யாணம்,1,கல்லூரிக் காலத்திலே..,14,சொல்லாமலே பூப்பூத்ததே ..,35,தஞ்சமென வந்தவளே,33,தென்னம்பாளை,1,தொடுவானம்,18,நதி எங்கே போகிறது...?,5,நிலாவெளியில்,17,பனித்திரை,1,புலர்கின்ற பொழுதில்,42,மகராசி,3,மழைச்சாரலாய் மனம் நனைத்தாய்...,32,முகங்கள் -part -II,9,முகில் மறைத்த நிலவு.,41,மூரத்தியின் பக்கங்கள்,13,மௌனமான நேரம்..,22,ராக்கெட்,1,ராதையின் நெஞ்சமே..,24,வந்தாள் மகாலட்சுமியே...,27,வாங்க பேசலாம்,9,
ltr
item
Muthulakshmi Raghavan Novels: கல்லூரிக் காலத்திலே..-1
கல்லூரிக் காலத்திலே..-1
https://1.bp.blogspot.com/-rOIrwW5xXes/Xr0VdkYwn_I/AAAAAAAAA1s/GhgtQjDhtek_htL-W_pyb6uBRUBC4a-nwCLcBGAsYHQ/s320/kalluri%2Bkalathiyle.jpg
https://1.bp.blogspot.com/-rOIrwW5xXes/Xr0VdkYwn_I/AAAAAAAAA1s/GhgtQjDhtek_htL-W_pyb6uBRUBC4a-nwCLcBGAsYHQ/s72-c/kalluri%2Bkalathiyle.jpg
Muthulakshmi Raghavan Novels
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/2020/05/kallurikkaalaththile-1.html
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/2020/05/kallurikkaalaththile-1.html
true
5064978942293848112
UTF-8
Loaded All Posts Not found any posts VIEW ALL Readmore Reply Cancel reply Delete By Home PAGES POSTS View All RECOMMENDED FOR YOU LABEL ARCHIVE SEARCH ALL POSTS Not found any post match with your request Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec just now 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Followers Follow THIS PREMIUM CONTENT IS LOCKED STEP 1: Share. STEP 2: Click the link you shared to unlock Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy