முகங்கள் -part -II,

ட்ரக் ட்ரைவர் ஹைவேஸ் ரோட்டில் ஏராளமான டயர்கள் பொருத்தி, தாராளமான சுமையை ஏற்றி முழுதும் மூடப்பட்ட நிலையில் மெதுவாக செல்லும் ட்ரக் வண்டிக...


ட்ரக் ட்ரைவர்
ஹைவேஸ் ரோட்டில் ஏராளமான டயர்கள் பொருத்தி, தாராளமான சுமையை ஏற்றி முழுதும் மூடப்பட்ட நிலையில் மெதுவாக செல்லும் ட்ரக் வண்டிகளை நீங்கள் நிறைய பார்த்திருக்கக் கூடும். பிற வாகனங்களைப் போல அவை வேகமாக சாலையில் செல்லாது. எனக்கு அந்த வண்டிகளைப் பார்த்தாலே ஆச்சரியம் தான்! சாலை மார்க்கமாக அதை ஓட்டும் சாரதிகள் ஏராளமான மாநிலங்களை, மக்களை தம் அன்றாடப் பணியின் உதவியுடன் கிரகிக்கும் சூழல் பெற்றவர்கள். வயோதிகத்தில் இந்த ட்ரைவர்கள் புத்தகங்கள் எழுதினால் அது மிகச் சிறப்பானதாக அமையும். படிக்கும் வாசகர்களுக்கும் மாறுபட்டதொரு வாசிப்பனுபவம் கிட்டும்.

தமிழகத்துக்கு வெளியே வேறொரு மாநிலத்தில் சாலை மார்க்கமாக திறந்த நிலையில் உள்ள ஒரு வாகனத்தின் பின்புறம் அமர்ந்தபடி பயணம் செய்த அனுபவம் எனக்குண்டு. மாலை நேரத்தில் ரெமோ ஃபெர்னாண்டஸ் பாடிய “தௌட் தௌட்” பாட்டைக் கேட்ட படி சென்ற அத்தருணத்தை மறக்கவே முடியாது. பொதுவாக பிற மாநிலங்களுக்கு பயணம் செய்ய வேண்டிய நிலை வந்தால் ரெயில் அல்லது ஆகாய மார்க்கத்தைத் தான் கூடுமானவரை தேர்வு செய்வேன். சாலை மார்க்கத்தில் பயணம் செய்யும் அனுபவம் எனக்கு பெருமளவு வாய்த்ததில்லை என்பதால் இந்த ஹைவேஸ் ட்ரக் என்பது எப்போதும் எனக்கு பிரமிப்பு தரக் கூடியதே!

நான்கு வருடங்களுக்கு முன்பு என் நண்பரும், வாடிக்கையாளருமான ஒருவரின் வியாபார ஸ்தல திறப்பு விழாவுக்காக நெல்லூர் செல்லும் வாய்ப்பொன்று தகைந்து வந்தது. நண்பரின் வசிப்பிடம் கோடம்பாக்கம். தமிழ் மொழி மீது பற்று என்று முழங்கும் ஒரு கட்சியைச் சேர்ந்தவர். அவர் குடும்பபே அக்கட்சி மீதும், கட்சித் தலைமை மீதும் மிகுந்த அபிமானம் கொண்டவர்களாக இருந்தார்கள். என் ஆரசியல் விருப்பு வெறுப்பை அவர் நன்கறிந்தவர் ஆனால் அரசியல் எங்கள் நட்பிற்கு தடைக்கல்லாக எப்போதும் இருந்ததில்லை. அவரின் பூர்வீகம் நெல்லூருக்கு அருகே உள்ள அனந்தஸாகரம் என்னும் கிராமம். கோடீஸ்வர ஸ்வாமி அவர் குல தெய்வம். அவ்வாலயம் நெல்லூரில் அமைந்துள்ளதாக சொன்னார்.

அதிகாலை மூன்று மணியளவில் மாம்பலத்தில் உள்ள என் வீட்டிற்கு அவர் காரில் வந்து என்னை அழைத்துக் கொண்டு கோட்டிதீர்த்தம் திருத்தலம் (அவர் குலதெய்வ ஸ்தலம்) சென்று வழிபாடு முடித்து காலை உணவுக்குப் பிறகு சுமார் ஒன்பது மணியளவில் கடைத் திறப்புக்கு செல்வதாக பயணத் திட்டம் வகுத்துக் கொண்டோம். அதிகாலை பிரும்ம முஹூர்த்ததில் கிளம்பி மனதுக்குப் பிடித்த மாநிலத்தில் உள்ள  சிவன் கோயிலுக்கு செல்லும் உன்னத சூழல் எனக்கு வாய்த்ததால் நள்ளிரவு இரண்டு மணிக்கே பல் துலக்கி, காபி குடித்து காலைக் கடன் முடித்து, குளியல், உடை அலங்காரம் என தயாரானேன்.

சொன்ன நேரத்திற்கு நண்பரும் வந்து விட புனிதப் பயணம் இனிதே துவங்கியது. காலை ஏழு மணி வாக்கில் கோயிலுக்கு சென்றோம். நண்பரின் உறவினர்கள் பலர் நெல்லூர்வாசிகளாக இருப்பதாலும், நண்பரும் வருடத்திற்கு ஆறேழு முறை பூர்வீகம் செல்வதாலும் கோயிலில் பலருக்கு, அவர் அறிமுகமானவராக இருந்தார். அர்ச்சனையின் போது அர்ச்சகர் சொன்ன சமஸ்கிருத ஸ்லோகங்களுக்கெல்லாம் அர்த்தம் சொன்னார். குல தெய்வ ஈசன் வழிபாட்டில் நெகிழ்ந்திருந்தார். முதல் முறை தரிசித்த சிவாலய அதிர்வால் புது ரத்தம் பாய்ந்தவன் போல் என்னுள் ஒரு மாற்றம்.  

நண்பரின் உறவினர் வீட்டில் இட்லி, மிளகாய் சட்னி, தேங்காய் சட்னி என காரசாரமாக டிஃபன் முடித்து திறப்பு விழாவுக்கு சென்றோம். சடங்கு சம்பிரதாய முறைப்படி கடை திறப்பு விழா இனிதே நடந்தது. அங்கும் ஏகப்பட்ட ஸ்நாக்ஸ், கூல்டிரிங்ஸ். மதியம் இரண்டு மணியளவில் புறப்பட்டோம். எனக்கு பசியே இல்லை. நண்பரின் வற்புறுத்தலுக்கு செவி மடுக்கவே இல்லை. அவர் மட்டும் மதிய உணவை சாப்பிடுவது போல் கொறித்தார். கார் கிளம்பியது மாலை ஆறு ஆறரை மணிக்கு மெட்ராஸ் வீடு திரும்புவதாக ஏற்பாடு.

ஹைவேஸ் பயணத்தின் போது பசிக்க ஆரம்பித்தது. தொலைவில் ஒரு தாபாவில் பிரும்மாண்டமான ட்ரக் ஒன்று நிறுத்தப்பட்டிருந்தது கவனத்தை ஈர்க்க, நண்பரிடம் “பசிக்குது, வண்டியை நிப்பாட்ட சொல்லுங்க” என்றேன். 

“இங்க சாப்பிடப் போறீங்களா?” என்று நண்பர் இழுத்தார். நான் குழம்பினேன். “பஞ்சாபி தாபா வெல்லாம் சர்தார்ஜிக தான் நடத்துவாங்களா?” என்று அடுத்த கேள்வியை நண்பரிடம் வீசினேன்.

“இது ஒரு காமன் நேம், அட்ராக்டிவா இருக்கும் அதான் வைக்கிறாங்க, எல்லா பெங்களூர் ஐயங்கார் பேக்கரியும் ஐயங்கார் ஆட்களா நடத்துறாங்க?”

“திருச்சியில் வசித்தபோது என் வீட்டருகே இப்ராஹிம் பாய் நடத்தி வந்த பெங்களூர் ஐயங்கார் பேக்கரி நினைவில் வந்து மோதியது.

கடைக்குள் நுழைந்தோம். அதிக கூட்டமில்லை. நான்கைந்து பேர் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். இருவர் அருகருகே அமர்ந்து உண்ண, அவர்கள் டேபிள் எதிரரே இருந்த இருக்கைகள் காலியாக இருக்க நாங்கள் இருவரும் கை கழுவி அங்கு அமர்ந்தோம். அதற்கு முன்பாக நண்பர் உணவக முதலாளியிடம் சுந்தரி மொழியில் கதைத்திருந்தார். முதலாளியே எங்கள் இருக்கைக்கு வந்து தமிழில் பேச ஆரம்பித்தார். சாப்பிட என்ன வேண்டும் என்று கேட்டார். தமிழால் என்னை பரவசப்படுத்தினார்

“சாப்பிட என்ன இருக்கு?” வினா எழுப்பினேன்.

“மீன், சிக்கன், முட்டை... முதலாளி என்னை கலவரப்படுத்த நண்பர் முகத்தில் சிரிப்பு வெள்ளமாய் வழிந்தோடியது. நான், வெஜிடேரியன் என்று முதலாளியிடம் பதறினேன். “வெஜ் மீல்ஸ் தரவா?” என்று மீண்டும் அவர் கேட்க நான் மறுத்தேன். பசியில் தவித்தேன்.

“சாதம், புளிக்காத தயிர், ஊறுகாய் ஓகேவா” – முதலாளி

“சரிங்க” – நான்

“எனக்கொரு லஸ்ஸி – நண்பர்

முதலாளி வாஷ்பேசினில் தன் கைகளைக் கழுவினார். உள்ளே இருந்து இலையை எடுத்தார். தம்ளரில் நீர் நிரப்பி இலையோடு வைத்தார். இலையை குளிப்பாட்டி தயாரானேன். சற்று குழைவாக வடித்த சாதத்தை வைத்தார். ஒரு பெரிய மண் பாத்திரம் வழிய தயிர் ஊற்றி இலையோரம் வைத்தார். ஜாடியில் இருந்து ஆவக்காய் ஊறுகாய் எடுத்து தந்தார். ஒரு சின்ன கப்பில் உப்பும் தரப்பட்டது.

புளிக்காத தயிர் விட்டு சாதத்தில் பிசைந்து சிறிது உப்பு சேர்த்து ஆவக்காய் ஊறுகாய் தொட்டு சாப்பிட்டேன். தேவாமிர்ததத்தை கண்டு கொண்டேன். ஐந்து நிமிடங்கள் கழித்து பெரிய எவர்ஸில்வர் தம்ளரில் கொண்டு வரப்பட்ட லெஸ்ஸியை நண்பர் பருகினார். அவர் ருசித்தார் என்பது முகபாவத்தில் வெளிப்பட்டது.

எதிரே இருந்தவர்களை கவனித்தேன். ஒருவர் வெங்காயத்தில் தயிர் கலந்து மீன் குழம்பு சாப்பாட்டில் மூழ்கி இருந்தார். அவர் இலையில் இருந்த மற்றொரு பதார்த்தத்தின் பெயர் ஜிஞ்சர் சிக்கன் என்றார் நண்பர். எதிரில் இருந்த மற்றொருவர் தட்டை காலி செய்து கை கழுவ எழுந்தார்.

இருவரில் ஒருவருக்கு ஐம்பது வயதிருக்கும் மற்றொருவர் முப்பதுகளை நெருங்குவது போல் இருந்தார். இருவர் தோற்றத்தை கொண்டு நான் அவதானித்தது. கை கழுவி முடித்த முப்பது சொச்சம் தன் சட்டைப் பாக்கெட்டைத் துழாவினார், செல்லமாக தலையில் தட்டிக் கொண்டு வாகனங்கள் நிறுத்தி இருந்த இடம் நோக்கி சென்றார். பிரும்மாண்ட ட்ரக். அந்த வாகனத்தை அவ்விருவர் தான் கையாள்கிறார்கள் என்பதை அறிந்து கொண்டேன். வண்டிக்குள் சென்று ஒரு சிகரெட்டை எடுத்து பற்ற வைத்தார். சில நிமிடங்கள் கழித்தே ஐம்பது சாப்பாட்டு கடையை முடிவுக்கு கொண்டு வந்தார். கை கழுவி காசு தந்தவர், சோம்பல் முறித்து வாகனம் பக்கம் செல்லத் துவங்கினார். என் முகத்தில் இருந்த ஆவலைப் படித்த நண்பர் “அவங்க கிட்ட பேசணுமா?” என்றார்.  

“ஆமாம், எப்படி பேசுறது”

“கடைக்காரருக்கு தெலுங்கு, தமிழ், ஹிந்தி, இங்லீஷ்னு நாலு லாங்வேஜ் எழுத, பேச, மத்தவங்க பேசினா புரிஞ்சுக்கன்னு கலக்குவாராம் அது தவிர பெங்காலி, ஒடியா, கன்னடம், மலையாளம் பேசத் தெரியுமாம், மத்தவங்க பேசினா புரிஞ்சுக்குவாராம். அவரை மாதிரி தான் நானும், அவர் அளவுக்கு நிறைய மொழிகள் தெரியாது ஆனால் ஹிந்தி, இங்கிலீஷ், தமிழ் அப்புறம் தாய் மொழி தெலுங்குன்னு நாலு பாஷை எனக்கும் தெரியும்” என்றார் நண்பர்.

அவர்களிடம் பேச்சு கொடுத்தார். ஐந்து நிமிடம் ஹிந்தி மொழியில் கதைத்தவர் என் பக்கம் திரும்பி “அவங்க ரெண்டு பேரும் பெங்காலிஸ், ஜார்கண்ட்ல இருந்து வண்டியை எடுத்துக்கிட்டு மெட்ராஸ் போறாங்களாம்”        

“அவங்க பெங்காலியாச்சே, ஹிந்தி தெரியுமா?”

“ஓ அப்படியா, நான் பேசல நீங்களே பேசிக்குங்க”

நண்பருக்கு மஸ்கா போட்டு கெஞ்சி கூத்தாடி மீண்டும் அவரை பாலம் ஆக்கினேன்.

நண்பரிடம் சுருக்கமாக அவர்களிடம் கேட்க வேண்டியவை பற்றி எடுத்து சொன்னேன். அதற்கான பதில்களை சொல்லுமாறு கேட்டுக் கொண்டேன். பெங்காலிகள் பேசுவது பெருமளவு எனக்குப் புரிந்தது, அதில் என்னை பரவசப்படுத்தும் விஷயங்களை அவர்கள் எடுத்து சொல்லும் போது என்னையறியாமல் உடைந்த ஹிந்தியில் அவர்களுக்கு பதில் சொன்னதும், துணைக் கேள்விகள் எழுப்பியதும் அதை தெளிவாக எடுத்து விளக்குவதாக நண்பர் ஸீ டிவி ஓட்டியதும் தனிக் கதை. அடுத்து இரு பெங்காலிகளும் ஆதவனின் “ஒரு அறையில் இரு நாற்காலிகள்” சிறுகதையை நினைக்க வைத்து என்னை வெளிறிப் போகும் நிலைக்கு தள்ளினார்கள். இருந்தும் கவலைப்படவில்லை. அதென்ன வெளிறி? அக்கதையில் உத்திரப்பிரதேச ஆசாமி ஒருவர் தமிழகத்து ஆளிடம் தமிழகத்தின் சிறப்புகள், தமிழக பிரபலங்களின் ஸ்பெஷாலிட்டிகள் என்று பட்டியலிட்டு கவர முயல்வார். இது தமிழக ஆசாமிக்கு சலிப்பை வரவழைக்கும். நம்மில் பெரும்பாலானோர் இப்படித்தான் இருக்கிறார்கள் என்று ஆதவன் தம் எழுத்தில் வெளிப்படுத்தி இருப்பார். வேலை நிமித்தமாக முதல் முறை சந்தித்துப் பேசும் ஆந்திர மாநிலத்தவர்களிடம் வீரபத்திர ஸ்வாமி கோயில், திருப்பதி, கோதாவரி நதி, விஸாகப்பட்டினம், நரசிம்மா ராவ், சந்திரபாபு நாயுடு, நிலக்கடலை, மிளகாய், கடலெண்ணெய், காரசாரமான சாப்பாடு, பேப்பர் ஸ்வீட், கே. விஸ்வநாத், ஜெயப்ரதா, மகேஷ்பாபு, அஞ்சலி... என்றெல்லாம் பேசி ஸ்லாகிப்பது என் இயல்பு. அதே இயல்பு பெங்காலிகளிடம் விவேகானந்தர், நேதாஜி, ஷ்யாமா பிரசாத் முகர்ஜி, கிஷோர் குமார், அஷோக் குமார், குமார் ஸானு, ஷான், தாதா செளரவ் கங்குலி என தொடர்ந்தது. இனி நண்பர் – பெங்காலிஸ் சம்பாஷணை

“உங்க நேடிவ் என்ன?”

“ரெண்டு பேருக்கும் கந்தாகோஷ் (மேற்கு வங்காளத்தில் உள்ள சிறு கிராமம்)”

“அவர் கூட எப்படி பழக்கம்?” – ஐம்பதிடம் கேட்கப்பட்ட கேள்வி 

“அவன் அப்பா எனக்கு ஸ்கூல்ல சீனியர்”

“உங்க பெயர்களை கேட்க மறந்துட்டேன்”

“என் பேர் உமேஷ் தத்தா, அவன் பேர் அஜித் பிஸ்வாஸ்”

“எவ்வளவு நாளா வண்டி ஓட்றீங்க, ஆரம்பத்துல இருந்து ட்ரக் தானா?”

“நான் டாக்ஸி ஓட்டிட்டு இருந்தேன் அப்புறம் லோன்ல கார் எடுத்தேன். அதுல நஷ்டம், நானோ கம்பெனி ஆளுங்களுக்கு சவாரி போவேன் அவங்க மூலமா இந்த டாடா கம்பெனி வேலை கிடைச்சுது”

“நான் ஆரம்பத்துல இருந்து ட்ரக் தாங்க ஓட்டறேன், பத்து வருஷமா டாடா உப்பு தான்” – முப்பது

“இந்த வேலை எப்படி இருக்கு?”

“ஜாம்ஷெட்பூர் டாடா மோட்டர்ஸ் கம்பெனில இருந்து வண்டிகளை மொத்தமா ட்ரக்ல ஏத்துவாங்க, குஜராத், டமில்நாடு, கர்நாடகா, மஹாராஷ்டிரான்னு பல ஸ்டேட்ஸ் போயிருக்கோம்”

“கந்தாகோஷ்ல இருந்து ஜாம்ஷெட்பூர் பக்கமா?

“கொஞ்சம் தொலைவு தான் இருநூத்தி பத்து கிலோ மீட்டர் டிஸ்டன்ஸ், எங்க ஸ்டேட் ரோடு சுமாரா தான் இருக்கும். போய் சேர நாலரை டு அஞ்சு மணி நேரம் ஆகும்”

“எப்போ வீட்டுக்கு அதாவது ஊருக்குப் போவீங்க?”

“ஜாம்ஷெட்பூர்ல வண்டி எடுத்தா டெலிவரி பண்ற இடத்துக்கு போய் சேர நாள் கணக்காகும். போற வழில தான் பல் தேய்ப்பது, மல ஜலம் கழிப்பது, குளிப்பது, சாப்பிடுறதுன்னு சகலமும், போற போது லோட் உள்ள வண்டியை கொண்டு போகணும், மெதுவா ஓட்டுவோம், ரிட்டர்ன் வரும் போது எம்டியா ட்ரக் இருக்கும். கொஞ்சம் வேகமா ஓட்டலாம், ரெண்டு பேரும் மாறி மாறி வண்டி ஓட்டுவோம். மாசத்துக்கு ஒரு முறை இல்லை ரெண்டு மாசத்துக்கு ஒரு முறைன்னு வீட்டுக்குப் போவோம் ஆனா துர்கா மா பூஜையப்ப கண்டிப்பா ஊர்ல இருப்போம்”  

“வேலை கஷ்டமா இல்லையா?”

“கஷ்டம் தான் ஆனா பழகிடுச்சு, காசு நல்லா வருது, விடவும் முடியாது”

“ட்ரிங்க்ஸ் பழக்கம் உண்டா?”

“இருக்கு ஆனா தினமும் கிடையாது, செலவு கட்டுப்படியாகாது வாரத்துக்கு ஒரு நாள் ஆனா டமில்நாடு பக்கம் வந்தா குடி ஜாஸ்தி ஆகிடும், ஏன்னு தெரியல”

“உங்களுக்கு சினிமா மாதிரி பொழுது போக்குல நாட்டம் இல்லையா?”

“ஊருக்குப் போனா படம் பார்ப்போம் மத்தபடி ஹைவேஸ்ல என்ன சினிமா?”

“எல்லா நாளும் இதே வேலையா?”

“இந்த வேலை இல்லாத போது லோக்கல்ல வேற வண்டிகளை ஓட்ட சொல்லுவாங்க”

“வண்டி ரிப்பேர் ஆகுமா?”

“அதெல்லாம் நிறைய ஆகும், டயர் மாத்துறது, டைட் வைக்கிறது, இப்படி சின்ன சின்ன வேலைகளை நாங்களே பாத்துருவோம், டூல்ஸ் கிட் இருக்கு, பெரிய ரிப்பேர்னா மெக்கானிக் தான்”

“பாட்டு கேட்பீங்களா?”

“என்ன இப்படி கேட்டீங்க, வண்டி ஓட்டும் போது அதுவும் இல்லைன்னா பைத்தியமே பிடிச்சுரும், முதல்ல கேஸட், அப்புறம் எம்பி 3, இப்போ பென் டிரைவ்”

“என்ன மாதிரி பாட்டு கேட்பீங்க”

“எனக்கு கிஷோர் தான்னா உசுரு, அப்புறம் மிதுன் தா நடிச்ச படப் பாட்டுகள் கேட்பேன் – ஐம்பது

நான் குமார் ஸானு, ஷான், நஸ்ரத் ஃபதே அலி கான், ஏ.ஆர்.ரஹ்மான்னு எல்லாம் கேட்பேன். எங்க ரெண்டு பேருக்கும் பங்கஜ் உதாஸ், ஹரிஹரன், ஜக்ஜீத் சிங் கஸல்ஸ்னா இஷ்டம். புபேன் ஹஸாரிக்கா பாட்டும் நிறைய கேட்போம் – முப்பது

பல குறுக்கீடுகள் இருந்தாலும் என்னுடைய இந்த உடைந்த ஹிந்தி குறுக்கீடு முக்கியமானது, என் நண்பரின் ரிப்பீட் பிரசங்கத்திற்கு முன்பாகவே ஐம்பது பதிலும் சொன்னார். அவரின் ஹிந்தி பதில் எனக்குத் தெளிவாகவும் புரிந்தது.

முக்கியக் குறுக்கீடு :

“அப்போ பாட்டு கேட்கறது தான் வண்டி ஓட்டும் போது உங்களுக்கு பெரிய அளவு சந்தோஷத்தை தருதுன்னு சொல்லுங்க”

“இல்லீங்க, பசிக்கும் போது வண்டியை நிறுத்தி சாப்பிடுறது, தாகத்துக்கு  ஜில்லுன்னு தண்ணீ குடிக்கிறது... இது தாங்க பெரிய சந்தோஷம்” 
                


           


Name

அகல்விளக்கு,24,அக்கினிப் பறவை.,9,அடுத்தடுத்து,1,அம்மம்மா.. கேளடி தோழி...!,92,அழகான ராட்சசியே,103,இதயத்தின் சாளரம்,31,இது நீரோடு செல்கின்ற ஓடம்...,103,உயிரே உனைத் தேடி ...,34,உயிர்தேனே..! உன்னாலே.. உயிர்த்தேனே..,27,உன்னோடு நான்,25,ஊமையின் ராகம்,32,எங்கிருந்தோ ஆசைகள்...,9,எண்ணியிருந்தது ஈடேற,232,என்னவென்று நான் சொல்ல ?,1,ஏதோ ஒரு நதியில்...,23,கடாவெட்டு,1,கல்யாணமாம் கல்யாணம்,1,காற்றோடு தூது விட்டேன்,26,கானல்வரிக் கவிதை,46,கோமதியின் கோபம்,1,சங்கமித்த நெஞ்சம்,40,சொல்லத்தான் நினைக்கிறேன்,24,சொல்லாமலே பூப்பூத்ததே ..,35,தஞ்சமென வந்தவளே,33,தென்னம்பாளை,1,தேரில் வந்த திருமகள் ..!,1,தொடுவானம்,18,நதியோரம்,34,நதியோரம் நடந்தபோது,24,நிலாவெளியில்,17,நிழல் ஆட்ட யுத்தம்,1,நெஞ்சமடி நெஞ்சம்,34,புதிதாக ஒரு பூபாளம்..,34,பூமிக்கு வந்த நிலவு,32,பூவே மயங்காதே,33,பொதிகையிலே பூத்தவளே,78,மகராசி,3,மழைச்சாரலாய் மனம் நனைத்தாய்...,32,முகங்கள் -part -II,2,முகில் மறைத்த நிலவு.,8,மூரத்தியின் பக்கங்கள்,11,மைவிழியே மயக்கமென்ன ?,1,யார் அந்த நிலவு ?,33,ராக்கெட்,1,வாங்க பேசலாம்,9,
ltr
item
Muthulakshmi Raghavan Novels: முகங்கள் -part -II,
முகங்கள் -part -II,
https://1.bp.blogspot.com/-u84KME81F8E/XkFzQjAdbdI/AAAAAAAAAxs/gFBAeh6SKssPTcFOv5Kg5OC5BSvQuIyMQCLcBGAsYHQ/s320/Truck%2BDriver%2BImage.jpg
https://1.bp.blogspot.com/-u84KME81F8E/XkFzQjAdbdI/AAAAAAAAAxs/gFBAeh6SKssPTcFOv5Kg5OC5BSvQuIyMQCLcBGAsYHQ/s72-c/Truck%2BDriver%2BImage.jpg
Muthulakshmi Raghavan Novels
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/2020/02/mugangalII.html
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/2020/02/mugangalII.html
true
5064978942293848112
UTF-8
Loaded All Posts Not found any posts VIEW ALL Readmore Reply Cancel reply Delete By Home PAGES POSTS View All RECOMMENDED FOR YOU LABEL ARCHIVE SEARCH ALL POSTS Not found any post match with your request Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec just now 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Followers Follow THIS PREMIUM CONTENT IS LOCKED STEP 1: Share. STEP 2: Click the link you shared to unlock Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy