எண்ணியிருந்தது ஈடேற -204

முத்துலட்சுமி ராகவன் எழுதிய எண்ணியிருந்தது ஈடேற... பாகம் – 7          ஆசிரியர் கடிதம்... என் பிரியத்துக்குரிய வாசக... வாசகி...


முத்துலட்சுமி ராகவன் எழுதிய
எண்ணியிருந்தது ஈடேற...
பாகம் – 7

        
ஆசிரியர் கடிதம்...

என் பிரியத்துக்குரிய வாசக... வாசகிகளே...!
    நமது நாட்டில் கலை வளத்திற்கும், கற்பனை வளத்திற்குமான மதிப்பும், பாதுகாப்பும் கிடைப்பதே யில்லை.. மேலை நாடுகளை வியப்பதற்காகவும் அவற்றை உயர்த்திப் பேசுவதற்காகவும் இதை நான் கூறவில்லை.. என்ன வளம் இல்லை இந்தத் திருநாட்டில்..? ஏன் உயர்த்திப் பேச வேண்டும் வெளிநாட்டை என்ற கோட்பாட்டை உடையவள் தான் நான்.. ஆனால் அடுத்தடுத்துப் பாதிக்கப்படும் போது மனக்குமுறலை பகிராமல் இருக்க முடிய வில்லை..
    மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோவில் ஒரு சிறந்த கலைக்கோவில்.. மதுரையை ஆண்ட அரசனும், அரசியுமாக இறைவனும், இறைவியும் இருக்கிறார்கள் என்பதால் இதை நான் கூறவில்லை.. மிகப் பெரிய நிலப்பரப்பில் நான்கு திசைகளிலும் கோபுர வாயில்களைக் கொண்ட மீனாட்சியம்மன் கோவில் எண்ணற்ற பல அதிசயங்களை தன்னகத்தே கொண்டது.. இக்கோவிலில் உள்ள ஆயிரங்கால் மண்டபம், பொற்றாமரைக் குளம், முக்குறுணி விநாயகர், உயர்ந்த கோபுரம் என்ற அனைத்தும் உலக அதிசயங்களுக்கு நிகரானவை.. மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோவிலில் இருந்து மன்னர் திருமலை நாயக்கர் மஹாலுக்கு சுரங்கப்பாதை உண்டு என்று சொல்கிறார்கள்.. இத்துணை சிறப்பு வாய்ந்த இக்கோவில் உலக அதிசயங்களில் ஒன்றாகச் சேர்க்கப்படவில்லை.. ஏன்..?
நமது நாட்டின் வடக்கு, தெற்கு என்ற பாரபட்ச அரசியல் பார்வை கொண்ட மத்திய அரசின் மெத்தனம்தான் காரணமா..? அந்தக்கட்சி, இந்தக் கட்சி என்று இல்லை.. எந்தக் தேசியக் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தாலும் இங்கே தெற்கத்திய மாநிலங்களின் பெருமைகளும், நலன்களும் பின்னுக்குத்தான் தள்ளப் படுகின்றன.
கும்பகோணத்தைச் சுற்றியுள்ள கோவில்களின் சிற்ப வேலைப்பாடுகள் துல்லியமானவை.. வெகு நுணுக்கமானவை.. இங்குள்ள நவகிரக கோவில்களின் அமைப்பை வான்வெளியின் விமானத்திலிருந்து ஆராய்ந்தால் அறிவியல், இறைவியல், ஆருடம், ஆன்மிகம் சார்ந்த பல நுட்பமான விவரங்களை உள்ளடக்கி அவை அமைக்கப் பட்டிருப்பதை அறியலாம்.. இவற்றைப் பற்றி ஆராய ஆரம்பித்தால் முடிவேயிருக்காது.. அப்பேற்பட்ட வலைப் பின்னலாக எண்ணற்ற பல விவரங்களைக் கொட்டும் அதிசய சுரங்கங்கள் இந்தக் கோவில்கள்..
இவற்றை உலக அதிசயங்களில் இணைப்பதற்கான பேச்சோ நடவடிக்கையோ மேற்கொள்ளப் பட்டதா..? இல்லவே இல்லை..
மாமல்லபுரத்தின் சிற்ப வேலைப்பாடுகள் போற்றுதலுக்குரியவை.. அவற்றின் பெருமைகள் உலகளாவிய அளவில் வியந்து பேசப்பட்டிருக்க வேண்டும்.. எங்கே..? நம் இந்தியத் திருநாட்டிலேயே இவற்றைப்பற்றிய வியத்தல் குறைவாக உள்ள போது வெளி நாட்டை ஏன் குறை கூற வேண்டும்..?
மதுரை மாவட்டம், சோழவந்தான் தாலுகாவில் திருவேடகத்தின் அருகேயுள்ள தேனூர் கிராமத்தில் 'எளிய குரு..' என்ற சித்தர் ஒருவர் சிவன் கோவிலையும் சில மண்டபங்களையும் கட்டி சிவ வழிபாடு நடத்தி வந்தாராம்.. எளிய குரு சிவன் கோவில் என்று அக்கோவிலை தேனூர் கிராம மக்கள் அடையாளம் காட்டுவார்களாம்.. அந்தக் கோவிலுக்கும் என் கணவரின் முன்னோர்களுக்கும் ஓர் சம்பந்தமுண்டு.. என்னவென்று சொல்லவா..?
என் கணவரின் தாத்தாவிற்கும் தாத்தா காலத்தில், அவர் நெற்கதிர்கள் குவித்து வைக்கப் பட்டிருந்த களத்து மேட்டில் காவலுக்குப் படுத்து கண்ணயர்ந்த போது கனவில் தேனூர் கோவிலில் குடி கொண்டிருக்கும் சிவன் வந்தாராம்.. தேனூர் கிராமத்திற்கு என்னைத் தேடி வந்து வணங்கு என்று உத்தரவிட்டாராம்.. விழித்துக் கொண்ட தாத்தா திகைத்துப் போனாராம்..
என் கணவரின் முன்னோர்கள் பெருமாளை வழிபடுபவர்கள்.. நாராயணன்தான் அவர்களின் தெய்வம்.. அவர் கனவில் சிவன் வந்து ஆணையிட்டதில் சிலிர்த்துப் போனாராம்.. ஊரில் உள்ளவர்களுக்கு கனவைப் பற்றிச் சொல்லி அனைவரையும் அழைத்துக் கொண்டு தேனூர் சிவனை வணங்கக் கிளம்பியிருக்கிறார்கள்.. மாடுகள் பூட்டப் பட்ட மாட்டு வண்டிகள் வரிசை கட்டிக் கிளம்பத் தயாராகி விட்டன.. பேருந்து வசதியில்லாத அந்தக் காலத்தில் தேனூர் எங்கே இருக்கிறது என்று தெரியாததினால் எங்கே போவது..? எந்த வழியில் போவது என்று தெரியாமல் திகைத்து நின்ற போது வானில் கருடன் வழி காட்டிப் பறந்திருக்கிறது.. மெய் சிலிர்க்க இவர்கள்
கருடன் வழிகாட்டிய திசையில் வண்டிகளை ஓட்டினார்களாம்.. தேனூர் கிராமத்தில் எளியகுரு சிவன் கோவிலை இவர்கள் அடைந்ததும் வழிகாட்டிய கருடன் விலகிச் சென்று விட்டதாம்.. சென்றவர்கள் கோவிலுக்கு எதிரேயிருந்த மண்டபத்தில் தங்கி சிவனுக்கு பொங்கல் வைத்து வழிபாடு செய்து திரும்பினார்களாம்.. இது தொடர் கதையாய் தொடர்ந்திருக்கிறது..
என் கணவர் என்னிடம் அடிக்கடி கூறும் மலரும் நினைவுகள் இவை..
"மாட்டு வண்டிகளைக் கட்டிக்கிட்டுப் போவோம்.. தேனூர் கோவிலின் முன்னால் உள்ள மண்டபத்தின் மாடியில் ஜமுக்காளங்களை விரித்து நிலாவை வேடிக்கை பார்த்தபடி தூங்குவோம்.. கோவில் கிணறில் தண்ணி மேலே இருக்கும்.. குடத்தால் தண்ணீரை முகர்ந்து எடுக்கலாம்.. அவ்வளவு கிட்ட இருக்கும் தண்ணீரில் உள்ள தூசி, தும்புகளை இறைத்து ஊற்றினால் உடனே நீர் சுரக்கும்.. குடித்துப் பார்த்தால் தேங்காய் தண்ணீரைப் போல அத்தனை சுவையாக இருக்கும்.. மண்டபத்தில் கொண்டு போயிருக்கும் அரிசி, பருப்பு, காய்கறிகளை வைத்து சாப்பாடு சமைத்து பொங்கல் வைப்பார்கள்.. நாங்கள் (சிறுவர்கள்) சோழவந்தான் ஆற்றில் குளித்து விட்டு பசியோடு வருவோம்.. சாமிக்கு பொங்கலைப் படைத்து கும்பிட்டு விட்டுச் சாப்பிட்டுத் தூங்குவோம்.. அடுத்த நாள்தான் திரும்பி வருவோம்.."
மூன்று நாள் பயணமாக அவர் விவரித்த தேனூர் பயணம் கேட்பதற்கு பக்தி கலந்த சுவராஸ்யத்துடன் இருக்கும்.. அந்தக் கோவிலில் என் மகன் அள்ளிப் பணம் போடும் வேண்டுதலை நிறைவேற்ற சென்றிருந்தோம்.. என் கணவரின் மலரும் நினைவுகளில் வந்த மண்டபங்கள் இடிந்து மண் குவியலாகக் கிடந்தன.. எளிய குரு சிவன் கோவிலின் மூலஸ்தானம் நான்கு தூண்களும் மேலே ஒரு சதுர வடிவிலான கல்லுமாக அசைந்தாடிக் கொண்டிருக்க உள்ளே அகிலத்தையெல்லாம் காத்து அருள் பாலிக்கும் சிவ பெருமான் லிங்க வடிவில் இருந்தார்.. கிணறும் சிதில மடைந்த நிலையில் இருந்தது..
எனக்கு ஏற்பட்ட அதிர்ச்சியை வார்த்தைகளால் கூற இயலாது.. கண்கள் கலங்கின.. அக்கோவிலின் பெருமைகளைப் பற்றி அந்த ஊரில் உள்ளவர்கள் வியந்து சொன்னார்கள்.
சிறிய எளியகுரு சிவன் கோவிலில் தங்கக் கட்டிகள் புதையலாகக் கிடைத்திருக்கின்றன.. அதை அரசாங்கம் எடுத்துக் கொண்டதாம்.. எடுத்துச் சென்ற அரசாங்கம் அவற்றைக் கொண்டு இடிந்து கிடக்கும் சிவன் கோவிலை எடுத்துக் கட்டியிருக்கலாம்.. செய்யவில்லை.. ஐந்து தலை நாகம் வந்து சிவ லிங்கத்திற்குப் பூப்போட்டு வணங்குமாம்.. அத்தகைய பெருமை கொண்ட கோவிலுக்குச் சொந்தமான மானிய நிலங்களின் மதிப்பு பல கோடியாம்.. அவற்றை அனுபவித்து வரும் மானியதாரர் தேனூரின் முந்நாள் பிரசிடெண்டாம்.. அவரது மனைவி தேனூர் கிராமத்தின் இந்நாள் பிரசிடெண்டாம்.. மானியதாரரான கிராம பிரசிடெண்ட் மனது வைத்தால் சிவன் கோவில் எழும்பி விடும்.. இவரும் மனம் வைக்கவில்லை..
என்னால் என்ன செய்ய முடியும்..? என் எழுத்திற்கு சக்தி இருந்தால் தேனூரில் உள்ள எளியகுரு சிவன் கோவில் எழுந்து நிற்கும் என்ற வைராக்கியத்துடன் முகநூலில் எனது கணக்கில் தினந்தோறும் தேனூர் சிவன் கோவிலைப் பற்றி
'கதை கேக்க வாரீகளா..' என்று பதிவு போட்டுக் கொண்டே இருக்கிறேன்.. காலம் கணியவில்லை..
இதுவே வெளிநாடாக இருந்திருந்தால் ஒரு எழுத்தாளரின் குரல் பரவியிருக்கலாம்.. இடிந்து கிடக்கும் சிவன் கோவில் எழுந்து நின்றிருக்கலாம்..
என்ன செய்வது..? என்றேனும் ஓர்நாள் தேனூர் சிவன் கோவில் எழுந்து நிற்கும்.. அதன் கும்பாபிஷேகத்தை கண்குளிர நான் பார்ப்பேன் என்ற நம்பிக்கையுடன் தொடர்ந்து பதிவு செய்து கொண்டேயிருப்பேன்..
நான் எண்ணியிருப்பது நிச்சயமாக ஈடேறும்...
சரிதானே..?

- நட்புடன் -
முத்துலட்சுமி ராகவன்
204


நந்தினிக்குப் பிடித்தமான று வடிவ மலைப் பாதையில் வளைத்து திரும்பி வயநாட்டு மலைப் பாதையில் விரைந்தேறியது ரவிச்சந்திரனின் கார்..! அவனை ஒட்டி அமர்ந்து தோள் சாய்ந்திருந்த நந்தினியின் கை அவனது கையை வளைத்திருந்தது.. ஆலப்புழாவில் கழித்த நாள்களின் இனிமை மனதில் நிரம்பியிருக்க இமை மூடி சரிந்திருந்தாள் நந்தினி.. எவர்க்கும் வசப்படாத அவள் மனதை தன் வசப்படுத்தி விட்ட வெற்றிக் களிப்புடன் காரைச் செழுத்திக் கொண்டிருந்தான் ரவிச்சந்திரன்.. இருவர் மனங்களிலும் காதல் பொங்கித் ததும்பிக் கொண்டிருந்தது..
ரவிச்சந்திரன் இல்லாத வாழ்வை நினைத்துப் பார்க்கக் கூட முடியாமல் துடித்துப் போனாள் நந்தினி.. உன்னோடு வாழாத வாழ்வென்ன வாழ்வு என்று அவளது விழிகள் அவனிடம் வினவிக் கொண்டிருந்தன.. நீயே எனக்கு அனைத்துமானவன் என்று அவளது பார்வை அவனிடம் மண்டியிட்டது.. நீ வேண்டும் என் வாழ்வின் இறுதிவரை மட்டுமல்ல.. அதையும் தாண்டி எனது அனைத்து ஜென்மங்களிலும் உனையே நான் காதலனாக, கணவணாக அடைய வேண்டும் என்று அவனது காதருகே அவள் முணுமுணுத்தபோது அவனது மனம் இறக்கை கட்டி வானில் பறந்தது..
அவனைக் காவலனாக பாவித்து எட்டி நின்ற நந்தினியா இவள் என்று அவன் ஆச்சரியப்படும் அளவிற்கு அவள் அவன் மீது பித்தாகிப் போனாள்... அதை
அவளது அனைத்துச் செயல்களின் வாயிலாக அவனுக்கு உணர்த்தினாள்.. என் கண்ணம்மா என்று மனம் நிறைந்து அவன் அவளை ஆட்கொண்டான்..
நாள்கள் இனிமை நிரம்பியவையாக மாறிப் போயிருந்தன.. காதல் தன் மனதில் இல்லையென்றவளை காதலாகிக் கசிந்துருக வைத்து விட்டான்.. அவளும் அவன்மீது உயிரை வைத்து விட்டாள்..
"உன்னிடத்தில் என்னைக் கொடுத்தேன்..
             உன்னை உள்ளமெங்கும்
    அள்ளித் தெளித்தேன்..
         உறவினில் விளையாடி - வரும்
             கனவுகள் பலகோடி.."
காரில் ஓடிக் கொண்டிருந்த சிடி பிளேயரில் ஒலித்த பாடல் காற்றில் தவழ்ந்து வந்து அவர்களின் காதுகளில் நுழைந்தது.. மனதின் இதமான உணர்வுகள் அதிகரித்ததில் இன்பமான ஓர் சுமையை உணர்ந்தாள் நந்தினி..
"பாஸ்.."
அவளது முணுமுணுப்பான அழைப்பு அவனது நாடி நரம்பெங்கும் வியாபித்துக் கிளர்ச்சியைத் தூண்டி விட்டது.. அவளை ஆட்கொள்ளும் வேட்கை அவனுள் எழுந்தது..
"சொல்லுடி.." கரகரத்த குரலில் பதிலுக்கு முணுமுணுத்தான்..
உண்மையில் அரண்மனைக்குக் கட்டாயம் செல்லத்தான் வேண்டுமா என்று கேட்கத்தான் அவள் அழைத்தாள்.. அவனுடனான தனிமை நீள வேண்டுமென அவள் மனம் விரும்பியது.. இப்படியே எங்காவது பயணித்தால் என்ன என்ற ஏக்கம் வந்தது.. அவளும் அவனுமாக பயணித்துக் கொண்டேயிருக்க வேண்டும்.. முடிவே இல்லாமல் அப்பயணம் நீண்டு கொண்டே இருக்க வேண்டும் என்று ஆசை கொண்டாள்.. அதை அவனிடம் சொன்னால் அவ்வளவுதான் என்ற எண்ணம் தோன்றியதில் பேச்சை மாற்றி விட்டாள்.. அவளது ஆசையை மட்டும் அவன் அறிந்து விட்டால் காரை வய நாட்டு அரண்மனைக்குச் செழுத்த மாட்டான்.. வந்த வழியில் திரும்பி விடுவான்.. உலகத்தைத் தனியே சுற்றியவன் அவளுடன் சுற்றப் பறந்து விடுவான்.. எவரைப் பற்றியும் கவலைப்பட மாட்டான்..
'இவனைப் பற்றித் தெரிந்துக்கிட்டே வாய் விடப் பார்த்தேனே..' தனக்குத்தானே மானசீகமாக ஒரு குட்டு வைத்துக் கொண்டு..
"ஐ லவ் யு.." என்றாள் நந்தினி..
"ஐ லவ் யு டி.." அவளது உச்சந்தலையில் கணப் பொழுதில் முத்தம் பதித்துத் திரும்பிக் கொண்டான்..
"அத்தை என்னன்னு நினைப்பாங்க..? என்னை வேற்று மனுஷியைப் போல ட்ரீட் பண்ணாம ரிலேட்டிவ் போல ட்ரீட் பண்ணினாங்க.. வேலை செய்ய வந்தவளுக்கு அதிக இடம் கொடுத்துட்டோமோன்னு ஃபீல் பண்ணுவாங்களோ..? நான் தப்புச் செய்துட்டேனில்ல..?" கவலையில் தழதழத்தது அவளது குரல்..
"எங்கே...?" அவன் அலுத்துக் கொண்டான்..
அவளது கவலைக்கும் அவனது அலுப்பான கேள்விக்கும் யாதொரு சம்பந்தமுமில்லையே என அவள் குழம்பிப் போனாள்..
"வாட்'ஸ் தி மீனிங் திஸ் 'எங்கே'..?"
"எங்கே மீன்ஸ்.. நீ எங்கே என்னைத் தப்புச் செய்ய அலோவ் பண்ணினாய் என்று பெருமூச்சு விடுவது.. ஆலப்புழாவின் படகுவீட்டில் நாள் பூரா சேர்ந்துதான் இருந்தோம்.. சேர்ந்துதான் தூங்கினோம்.. 'சேர..' முடியலையே.. தப்புப் பண்ணிடனும்னு ஆன மட்டும்
டிரை பண்ணினேன்.. தடா போட்டுட்டியேடி.."
அவன் அவளைப் பார்வையிலேயே 'ஸ்வாஹா' பண்ணியதில் அவள் முகம் சிவந்து..
"ச்சீய்.." என்று சிணுங்கி அவன் கையைக் கிள்ளினாள்..
அவளது வெட்கம் கலந்த கிள்ளல் அவனுக்குப் பிடித்திருந்தது..
"ஹா.. ஹா.." என அதை ரசித்து அனுபவித்தான்..
தொலைவில் யானையின் தந்தம் போன்ற அழகுடன் வெண்ணிறக் கடைசலுடன் வெள்ளை மாளிகை போன்ற வயநாட்டு அரண்மனை தெரிந்தது..
'இந்த மாளிகைக்கு நான் மருமகளா..?' மலைத்தாள் நந்தினி..
'இவனை யார் இவ்வளவு பெரிய கோடிஸ்வரனாகப் பிறக்கச் சொன்னது..?' கோபம் கோபமாக வந்தது..
'இதில் ராஜ பரம்பரை வேறு..' பெருமூச்சு விட்டாள்..
"என்ன..?" புருவங்களை உயர்த்தி மயக்கினான் அவளின் மாயவன்..
"நத்திங்.." முகம் வாடினாள் நந்தினி..
"நீ நத்திங் சொல்லும் விதமே சரியில்லை.. அதுக்குள்ளே மெனி திங்க் இருக்கு.. என்னன்னு சொல்லுடி.."
"உங்க அப்பா என்னைப் பத்தி என்ன நினைப்பார்..?"
"ஆஹா..! வாயாடி மருமகள் கிடைத்துட்டாள்ன்னு நினைப்பார்.. அது என்ன.. எங்க அம்மாவை மட்டும் அத்தைன்னு உறவு கொண்டாடற.. அப்பாவை மட்டும் உங்க அப்பான்னு சொல்கிற..? அத்தை உறவு.. மாமா பகையா..?"
"ம்ப்ச்.. விளையாட்டுக்குக் கூட அப்படிச் சொல்லாதீங்க.. அவர் மீது எனக்கென்ன பகை..? அத்தையைப் பார்த்தால் பாசம் தான் முதலில் வருகிறது.. உங்க அப்பாவிடம் பயமும், மரியாதையும் வருகிறதே.."
அப்படித்தான் இருந்தது.. வீணாவிடமும், ரம்ய மாலினியிடமும் ஒட்டுதலாகப் பேசிப் பழகும் நந்தினிக்கு ரவிவர்மனைக் கண்டுவிட்டால் வாயடைத்து விடும்.. பசையில்லாமல் வாய் ஒட்டிக் கொள்ள எதுவும் பேசாமல் மரியாதையான பார்வையுடன் கடந்து சென்று விடுவாள்.. அதிகமாகப் பேச மாட்டாள்..
"அவரிடம் பயமா..? நான் அவருடைய மகன்.. என்னிடம் கொஞ்சமாவது பயப்படுகிறாயா..? எட்டு ஊருக்குக் கேட்கிறதைப் போல வாயடிக்கிறாயே.. என்னைப் பார்த்தால் உனக்குப் பயம் வரலையா..?"
"ஊஹீம்.. காதல்தான் வருது.."
நந்தினி தலை சாய்த்திருந்த அவனது தோளை செல்லக் கடி கடித்தாள்..
"ஹேய்.." என்று ரவிச்சந்திரன் காரை நிறுத்தி விட..
"ஹைய்யோ.. சாமி.. கிளம்பிராதீங்க.." என்று காதைப் பிடித்துத் தோப்புக்கரணம் போடுவதைப் போலப் பாவனை செய்து அவன் வேகத்தை அணை போட்டு தடுத்து நிறுத்தினாள்..
"அங்கே நீ தனியா சிக்காமலா போவ..? அப்ப இருக்குடி உனக்கு.."
சூளுரைத்தபடி அவன் காரைக் கிளப்ப.. நந்தினிக்குள் அவனிடம் தனியாக சிக்கி விடவேண்டும் என்ற தாபம் எழுந்தது.. அப்போது அவளுக்கு என்ன இருக்கும் என்ற நினைவில் உடல் சூடேறியது..
அரண்மனையைக் கார் நெருங்கி விட்டது.. ரவிச்சந்திரனின் பிரத்யேகமான ஹாரன் ஒலியில் அலறியடித்துக் கொண்டு வாசலுக்கு ஓடி வந்த செக்யூரிட்டி கேட்டை விரியத் திறந்து விட்டான்.. நீண்ட பாதையில் கார் ஓடி நின்றது..
"எண்ட அம்மே..!" எங்கிருந்தோ பாய்ந்து வந்தாள் ஓமனா..
"நீ அரண்மனைக்குள் எண்டரானா போதும்.. இவளுக்குக் கரெக்டா மூக்கு வியர்த்து விடுது.. எனக்குப் போட்ட சொக்குப் பொடியில் துளியூண்டை இவள் பக்கம் வீசி விட்டாயா..?" கண்சிமிட்டினான் ரவிச்சந்திரன்..
"சொக்குப் பொடியை மூட்டை மூட்டையாய் ஸ்டாக் வைத்து என் பக்கமா அள்ளி வீசிக்கிட்டு இருக்கிறது நீங்கதான் பாஸ்.. எனக்கு அது கருப்பா, சிகப்பான்னு கூடத் தெரியாது.." காரை விட்டு இறங்கினாள் நந்தினி..
"வரனும் அம்மே.." ஓமனாவுக்கு மூச்சு வாங்கியது..
"வராம எங்கே போகப் போகிறா..? போக்கிடம் இல்லாமல்தானே இங்கே வந்து டேரா போட்டிருக்கிறா..?" நிஷ்டூரமாக முறைத்தபடி தோட்டத்திலிருந்து வெளிப்பட்டாள் அஜந்தா..
அவளைக் கண்டதும் ஓமனாவின் உற்சாகம் காற்றுப் போன பலூனைப் போலக் குறைந்தது.. காரிலிருந்த பெட்டிகளை இறக்குவதைப் போல ஒளிந்து தப்பித்தாள்..
"நந்தினிக்குப் போக்கிடம் இருக்கிறது அஜந்தா.. உனக்குத்தான் இல்லை.. இதை திரும்பத் திரும்ப நினைவு படுத்திப் படுத்தி எனக்கே போரடிச்சுருச்சு.. உனக்குத்தான் போரடிக்க மாட்டேங்குது.. நீயெல்லாம் போக்கிடத்தைப் பற்றியும், டேரா போடறதைப் பத்தியும் வாயைத் திறந்து பேசவே கூடாது.." கொடுத்துக் கட்டினான் ரவிச்சந்திரன்..
ஓமனாவின் முன்னால் பேச்சு வாங்க நேர்ந்ததில் அஜந்தாவின் செக்கச் சிவந்த முகம் கருத்து விட்டது.. அவளுக்குத் தெரியும்.. அவளைப் பார்த்து ரவிச்சந்திரன் பேசிய பேச்சுக்களை ஓமனா அப்படியே சேகரித்துச் சென்று வீணாவிடமும் ரம்யமாலினியிடமும் ஒப்பிப்பாள் என்பது.. ரம்யமாலினி அஜந்தாவிடம் வார்த்தையாட மாட்டாள் தான்.. அதைத் தன்னைப் பற்றிய அவளின் பயமாக அஜந்தா வெளியில் சொல்லிப் பெருமைப் பட்டுக் கொண்டாலும் மனதுக்குள் புழுங்கிப் போவாள்..
'நீயெல்லாம் எனக்கு இணையான்னுதானே இந்த ரம்யமாலினி பிஹேவ் பண்றா..'
ரம்யமாலினியிடம் எப்போதுமே ஓர் நிமிர்வு இருக்கும்.. அவள் ரவிச்சந்திரனின் தங்கை என்ற கர்வத்தில் உண்டான நிமிர்வு அது என்பதில் அஜந்தா வெகுண்டு போவாள்..
'இவளது திமிரை அடக்கனும்..'
இது ஒன்றுதான் அவளுக்கும் அவளது குடும்பத்தினருக்குமான முக்கிய குறிக்கோளாக இருந்தது..
'வீணாவின் மகளுக்கு இத்தனை திமிரா..?' இதுதான் அவர்களின் எண்ணமாக இருந்தது..
தன்னைப் பற்றிப் பேசினால் பொறுத்துப் போகும் வீணா, தன் மகளைப் பற்றிய பேச்சு வந்தால் பொங்கி எழுந்து ஒரு கை பார்த்து விடுவதில் அஜந்தாவுக்கும் அவளது குடும்பத்தினருக்கும் ஆவேசம் வந்தது.. வீணாவின் கோபத்துக்கு அஞ்சி அருள்மொழிவர்மனும், யாழினியும் ரம்ய மாலினியைப் பற்றிய பேச்சு வந்தால் தட்டிக் கழித்துத் தப்பித்து விடுவதில் அந்த ஆவேசம் அதிகரித்தது..
ரம்யமாலினியின் அந்த நிமிர்வை உடைத்து பணிய வைப்பதற்காகவே அவளைத் திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டும் என்று வெறி கொண்டான் அபராஜிதன்.. அதற்கு தூபம் போட்டுத் தூண்டி விட்டாள் அஜந்தா..
"அவ கொட்டத்தை அடக்கனும் சேட்டா.. ஈ கொட்டாரம் அவளிண்ட சேட்டனோட கொட்டாரம்ங்கிற ஆணவம் அவளுக்கு.. அப்படியில்லை.. ஈ கொட்டாரம் எண்ட சேட்டனோட கொட்டாரம்ன்னு நான் அவளைப் பார்த்து விரலைச் சொடுக்கிச் சொல்கிற திவசம் கிட்டனும் சேட்டா.." அபராஜிதனிடம் பொருமுவாள்..
அவளது அடி மனதில் ஒன்றும் அப்படிப்பட்ட ஆசையில்லை.. தான், தனது என்பதில் முதலிடம் வகிப்பவள் அஜந்தா.. எந்த ஒன்றையும் மற்றவர்களுக்காக விட்டுக் கொடுத்து விட மாட்டாள்.. அவளாவது.. அந்த அரண்மனையை அபராஜிதனுக்கு விட்டுக் கொடுப்பதாவது... ரவிச்சந்திரனின் அனைத்துச் சொத்துக்களுக்கும் அவளே அதிபதியாகி விட வேண்டும் என்ற கனவில் இருப்பவள் அவள்.. ரவிச்சந்திரனின் சொத்துக்களுக்கு அவனையே 'அதிபதி' என ஒப்புக் கொள்ளாதவள்..
என்ன ஒன்று.. அவளால் ரவிச்சந்திரனின் நிழலைக் கூட நெருங்க முடியவில்லை... அபராஜிதனோ ரம்யமாலினியை நிழல் போலப் பின் தொடர்ந்து கொண்டேயிருந்தான்..
என்றைக்கு அஜந்தா ரவிச்சந்திரனை மயக்கி அனைத்து சொத்துக்களுக்கும் அதிபதி ஆவது..?
எட்டாத தொலைவில் இருந்த திட்டத்தை விட கிட்டத்தில் இருந்த திட்டத்தைச் செயல்படுத்த முனைவதே சாலச் சிறந்தது என்று தமையனை முடுக்கி விட்டாள் அந்தக் கெட்டிக்காரி..
'முதலில் இவன் இந்த ரம்யாவைக் கல்யாணம் பண்ணிச் சொத்துக்களைக் கைப்பற்றட்டும்.. அதற்கப்புறம் இந்த ரம்யாவைக் கதற வைத்தே ரவிச்சந்திரனுக்கு பார்யாளாகி அவனோட அத்தனை சொத்துக்களுக்கும் நான் சொந்தக்காரியாக்கிக் காட்டறேன்..'
தெளிவாக கட்டம் கட்டினாள் அஜந்தா.. அவள் சொல்லாமலே ரம்யமாலினியைக் கட்டம் கட்டினான் அபராஜிதன்.. அவளோ அவனிடமிருந்து ஒவ்வொரு முறையும் தப்பித்து வீணாவின் புடவை முந்தானையில் ஒளிந்து கொண்டாள்.. வீணா விழித்துக் கொண்டாள்.. இரவு பகலாய் மகளைக் காவல் காக்க ஆரம்பித்தாள்.. நினைத்தது நடக்காததில் வெறி கொண்ட அபராஜிதன் அத்து மீற யத்தனிக்க.. விவரம் ரவிச்சந்திரனின் செவிகளை எட்டி விட்டது..
அன்று வாங்கிய உதையை அபராஜிதன் ஆயுளுக்கும் மறக்க மாட்டான்.. அவந்திகா ரவிச்சந்திரனின் காலைப் பிடித்துக் கதறியதால் அவனை ரவிச்சந்திரன் குற்றுயிரும் குலையுயிருமாக விட்டு வைத்தான்... இல்லாவிட்டால் அன்றே அபராஜிதன் வயநாட்டு மலை வெளியில் புதைந்து போயிருப்பான்..
அஜந்தாவே மிரண்டு விட்டாள்.. அபராஜிதன வாங்கிய அடி அவளுக்கும் சேர்த்ததுதான் என்பதில் ஊமையாகிப் போனாள்.. அபராஜிதனை வயநாட்டு அரண்மனையை விட்டு ரவிச்சந்திரன் வெளியேற்றிய போது யாழினி உள்பட எவரும் வாயைத் திறந்து அதை ஆட்சேபிக்கவில்லை..
அஜந்தாவின் மனதில் அந்த வன்மத்தீ கொழுந்து விட்டு எரிய ஆரம்பித்தது.. ரவிச்சந்திரனையும், ரம்யமாலினியையும் சுட்டெரிக்க அந்தத்தீ கால, நேரம் பார்த்துக் காத்துக் கொண்டிருந்தது..

Name

அகல்விளக்கு,24,அக்கினிப் பறவை.,9,அடுத்தடுத்து,1,அம்மம்மா.. கேளடி தோழி...!,92,அழகான ராட்சசியே,103,இதயத்தின் சாளரம்,31,இது நீரோடு செல்கின்ற ஓடம்...,103,உயிரே உனைத் தேடி ...,34,உயிர்தேனே..! உன்னாலே.. உயிர்த்தேனே..,27,உன்னோடு நான்,25,ஊமையின் ராகம்,32,எங்கிருந்தோ ஆசைகள்...,9,எண்ணியிருந்தது ஈடேற,232,என்னவென்று நான் சொல்ல ?,1,ஏதோ ஒரு நதியில்...,23,கடாவெட்டு,1,கல்யாணமாம் கல்யாணம்,1,காற்றோடு தூது விட்டேன்,26,கானல்வரிக் கவிதை,46,கோமதியின் கோபம்,1,சங்கமித்த நெஞ்சம்,40,சொல்லத்தான் நினைக்கிறேன்,24,சொல்லாமலே பூப்பூத்ததே ..,35,தஞ்சமென வந்தவளே,33,தென்னம்பாளை,1,தேரில் வந்த திருமகள் ..!,1,தொடுவானம்,18,நதியோரம்,34,நதியோரம் நடந்தபோது,24,நிலாவெளியில்,17,நிழல் ஆட்ட யுத்தம்,1,நெஞ்சமடி நெஞ்சம்,34,புதிதாக ஒரு பூபாளம்..,34,பூமிக்கு வந்த நிலவு,32,பூவே மயங்காதே,33,பொதிகையிலே பூத்தவளே,78,மகராசி,3,மழைச்சாரலாய் மனம் நனைத்தாய்...,32,முகங்கள் -part -II,2,முகில் மறைத்த நிலவு.,8,மூரத்தியின் பக்கங்கள்,11,மைவிழியே மயக்கமென்ன ?,1,யார் அந்த நிலவு ?,33,ராக்கெட்,1,வாங்க பேசலாம்,9,
ltr
item
Muthulakshmi Raghavan Novels: எண்ணியிருந்தது ஈடேற -204
எண்ணியிருந்தது ஈடேற -204
https://1.bp.blogspot.com/-Ru6KiNUnm88/XUe2y54LpAI/AAAAAAAAArU/sz3RLdc7PQYg1ApQA3-vfOKHPEIX2U1MQCPcBGAYYCw/s320/8_Part%2B-%2B2.jpg
https://1.bp.blogspot.com/-Ru6KiNUnm88/XUe2y54LpAI/AAAAAAAAArU/sz3RLdc7PQYg1ApQA3-vfOKHPEIX2U1MQCPcBGAYYCw/s72-c/8_Part%2B-%2B2.jpg
Muthulakshmi Raghavan Novels
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/2020/02/enniyirunthathueedera-204.html
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/2020/02/enniyirunthathueedera-204.html
true
5064978942293848112
UTF-8
Loaded All Posts Not found any posts VIEW ALL Readmore Reply Cancel reply Delete By Home PAGES POSTS View All RECOMMENDED FOR YOU LABEL ARCHIVE SEARCH ALL POSTS Not found any post match with your request Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec just now 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Followers Follow THIS PREMIUM CONTENT IS LOCKED STEP 1: Share. STEP 2: Click the link you shared to unlock Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy