எங்கிருந்தோ ஆசைகள்...-1

முத்துலட்சுமி ராகவன் எழுதிய எங்கிருந்தோ ஆசைகள்... பாகம் - 1 1 எங்கிருந்தோ காதல் வந்து... உன்னைத் தொட ஆசை கொண்டேன்... அலார...


முத்துலட்சுமி ராகவன் எழுதிய
எங்கிருந்தோ ஆசைகள்...
பாகம் - 1

1
எங்கிருந்தோ காதல் வந்து...
உன்னைத் தொட ஆசை கொண்டேன்...

அலாரமில்லாமலே விழித்துக் கொண்டாள் காவ்யா.. உள்ளங்கையை விரித்து முகம் பார்த்தவள்.. கட்டிலை விட்டு இறங்கினாள்.. ஜன்னலைத் திறந்தாள்.. அவளிருந்த மாடியறையின் ஜன்னலில் இருந்து மதுரையின் இயக்கம் தெளிவாகத் தெரிந்தது...
'ம்ஹீம்.. இந்த ஊர் தூங்கினாத்தானே முழிக்கறதுக்கு...'
மதுரை மாநகரைப் பற்றி அறிந்தவர்கள் அதைத் 'தூங்காநகரம்...' என்றுதான் அழைப்பார்கள்.. அந்நகரின் ஏதாவது ஒரு மூலையில் இரவு முழுவதும் நடமாட்டம் இருந்து கொண்டேயிருக்கும்...
காவ்யாவிற்கு மதுரையைத்தான் பிடிக்கும்...
"பிறந்த ஊர் பெருமை.." என்பாள் பாவனா...
அவள் ஓசுரில் பிறந்து.. மதுரையில் வசிக்க வந்தவள்..
பாவனா சொன்னது உண்மையாக இருந்தாலும்... மதுரை மாநகரம்.. தினமும் திருவிழாக் கோலத்தைப் பூண்டிருப்பது என்னவோ உண்மைதானே...
காவ்யா ஒருமுறை அவளுடைய தோழியின் ஊருக்குப் போயிருந்தாள்.. அங்கே இரவானால் என்னவோ ஊரடங்குச் சட்டத்தைப் போட்டிருப்பதைப் போல தெருக்களில் ஆள் நடமாட்டமே இல்லாமல் இருளடைந்திருந்தது.. தெரு விளக்குகளின் ஒளியில் ஏழுமணிக்கே சப்தமில்லாமல் அடங்கிப் போயிருந்த தெருக்களைப் பார்த்தபோது இனம் புரியாத பயம் வந்து அவள் நெஞ்சில் குடி கொண்டதை இன்னும் அவள் மறக்கவில்லை...
மதுரையில் அப்படியில்லை... இரவில் இங்கே 'ஜேஜே'  என்று இருக்கும்.. தெருவோர இட்டிலிக் கடைகளும்.. தள்ளுவண்டியில் இருக்கும் பலகாரக் கடைகளுமாக.. சாலைகள் களை கட்டும்...
"மல்லி... மல்லி..." என்று மாலையில் ஆரம்பிக்கும் பூக்காரியின் சப்தம்.. விடிந்த பின்னால்தான் நிற்கும்...
மல்லிகைக்குப் பெயர் வாங்கியது மதுரை.. மீனாட்சி ஆள்கின்ற ஊர் என்பதால் மதுரை மல்லிகைக்கு மணம் அதிகம்...
நான்மாடக் கூடலைச் சுற்றிப் பிரிந்து சொல்லும் ரதவீதிகளில் நெருக்கியிருக்கும் கடைகளில் இரவு.. பகல் என்றில்லாமல் கூட்டம் நிறைந்திருக்கும் மர்மத்தை இதுவரை யாரும் கண்டறிய முடியவில்லை..
அதைப்போல.. ஒரு வீட்டில் பெண்ணின் கை ஓங்கியிருந்தால்...
'என்னப்பா.. வீட்டில மதுரையின் ஆட்சியா...' என்று கேட்காதவரும் இருந்ததில்லை...
மதுரை.. மீனாட்சி சொக்கநாதனின் சாம்ராஜ்யம்.. எவரிடமும் மயங்காத மீனாட்சி.. சோமசுந்தரேஸ்வரராக வந்த சொக்கநாதரிடம் மயங்கிப் போனாள் என்கிறது புராணம்...
என்னதான் மயங்கினாலும்.. அரியணையை கணவனுக்கு விட்டுக்கொடுக்காமல் ஆட்சி புரிந்தவள் மீனாட்சி.. அந்த மீனாட்சியின் திருக்கோவிலில் கொண்டாடப் படும் சித்திரைத் திருவிழாவைப் பார்க்க எட்டுத் திக்கிலிருந்தும் ஜனங்கள் வந்து மதுரையில் கூடுவார்கள்...
ஒருமாதம் முழுவதும் நீண்டிருக்கும் திருவிழாவில்.. மீனாட்சியின் அண்ணனான அழகர் ஆற்றில் இறங்குவார்.. அதைக் காணக்கண்கோடி வேண்டும் என்று காவ்யா சொல்லுவாள்...
"ஏய்.. உங்க ஊரே திருவிழாக் கொண்டாடற ஊர்தானடி.. பாரு.. தெருவுக்கு ஒரு கோவில் இருக்கு.. ஒவ்வொரு தெருவிலயும் அந்த தெய்வத்துக்கு திருவிழா கொண்டாடறாங்க.. ஒரு திருவிழா முடிஞ்சா இன்னொரு திருவிழா ஆரம்பிக்குது.. வருசம் முழுக்கத் திருவிழா கொண்டாடற ஒரே ஊரு.. உன் ஊருதாண்டி..." என்பாள் பாவனா...
அவள் சொன்னது உண்மைதான்.. மதுரை தூங்காநகரம் மட்டுமல்ல.. அது திருவிழா நகரமும் கூட...
சித்திரைப் பொருட்காட்சியில் வாங்க முடியாத பொருள்களே இல்லை எனலாம்.. அப்படிக் கடைகளும்.. கலையரங்குகளும் நிறைந்திருக்கும்.. சுற்றி வருபவர்களின் கால் கடுத்தால்.. பரந்திருக்கும் மணல்வெளியில் ஜமுக்காளத்தை விரித்து ஓய்வெடுத்துக் கொள்ளலாம்...
"ஆயிரம்தான் சொல்லுடி.. எங்க மதுரைக்கு நிகரா உங்கஊர் இருக்காது..."
பாவனாவை வம்புக்கு இழுப்பாள் காவ்யா.. அவள் அலட்டிக்கொள்ளவே மாட்டாள்...
"அப்ப.. நீ மதுரையிலதான் மாப்பிள்ளையைத் தேடிக்குவன்னு சொல்லு..." என்பாள்...
"மாப்பிள்ளையைத் தேடிக்கிறதா..? சீச்சி..."
இதைச் சொல்லும்போதே கள்ளச்சிரிப்பில் காவ்யாவின் கண்கள் மலரும்... அவளுக்கும் பாவனாவிற்கும் இடையிலான பரிபாஷையை அவளின் கண்கள் பேசும்.. அந்த நயனங்களின் பாஷையை கண்டு கொண்டவளாய் அவள் ரகசியச் சிரிப்பை சிரிப்பாள்..
எந்தவொரு நெருங்கிய தோழமையிலும் இந்த ரகசிய பாஷைகள் உண்டு.. கள்ளனை கள்ளனே அறிவார்.. அதேபோல்தான்.. கள்ளியை கள்ளி அறிவதும்...
பாவனா காவ்யாவை அறிந்தவள்...
"அப்ப.. நீயா மாப்பிள்ளையைத் தேடிக்க மாட்ட..?"
"அப்பா.. அருவாளைத் தூக்கிடுவார்.. இது மதுரை மண்ணும்மா.. நினைப்பிருக்கட்டும்.. இது வீரம் விளைஞ்ச மண்ணு..."
"ஓசூர் மண்ணும் வீரம் விளைஞ்சதுதான்.. உன் அப்பாவே பேனா பிடிக்கிற தாலுகா ஆபிஸ் கிளார்க்.. அவரப் போயி ஏண்டி அருவாளைப் பிடிக்கச் சொல்ற...?"
"நீ சொன்னதைச் செஞ்சா அவர் அதைத்தான் செய்வார்..."
"அப்ப.. அவருக்கு பயந்துதான் நீ அடக்கி வாசிக்கற..?"
திரும்பவும் ஒர் ரகசிய சிரிப்பை இருவரும் சிந்துவார்கள்...
நட்பும்.. சிநேகிப்பதும்.. போதை தரும் விசயம்தான்.. இது இலக்கியத்தைப் போன்றது.. சிநேகிக்க.. சிநேகிக்க.. ஆழமும்.. நேசமும் கூடும்.. வாழ்வின் மீதான ஒன்றுதல் அதிகமாகும்... அது அறிமுகப்படுத்தும் புதுப்புது அர்த்தங்களில் மனம் லயிக்கும்...
நட்பு உருவாக்கும் பரிணாமங்களை.. சிநேகிப்பரே அறிவார்கள்...
காவ்யாவின் வாழ்வில் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும்.. ஒவ்வொரு தோழிகள் வந்து போயிருக்கிறார்கள்...
எல்.கேஜி யில் காவ்யாவின் ரப்பரைத்திருடி.. காவ்யா அழுத அழுகையில் அரண்டு போய் திருப்பிக் கொடுத்து.. அதனால் ஆத்மார்த்தமான தோழியான மெஹருன்னிஷா தான் காவ்யாவின் முதல் தோழி...
மூன்றாம் வகுப்பு வரை கூட வந்த மெஹருன்னிஷா.. ஒரு ஜீலை மாதத்தில் பிரிந்து போனாள்...
"அப்பாவுக்கு டிரான்ஸ்பர்..."
அந்த மழலை மாறாத பருவத்திலும் அவர்கள் இருவரும் கட்டிப் பிடித்து அழுதார்கள்.. மெஹருன்னிஷா.. 'டாட்டா' காட்டி விட்டுப் போன பின்பு வெகுநாள்கள் வரை காவ்யா யாரையும் ஆழமாக சிநேகிக்கவில்லை...
ஒரு மழைநாளின் மாலைப் பொழுதில் அவள் நனையாமல் குடை பிடித்த ரோஸி அவளுக்கு அடுத்த தோழியானாள்.. அதன்பின்னால் அந்த ரோஸி கடைசி பெஞ்சிலிருந்து இடம் மாறி.. முதல் பெஞ்சில் காவ்யாவின் அருகில் அமர்ந்தாள்...
இருவரும் 'காக்காய் கடி' கடித்து மிட்டாயை பங்கிட்டுக் கொண்டார்கள்.. மதிய உணவை பங்கிட்டுக் கொண்டார்கள்.. பென்சிலை இரண்டாக ஒடித்துக் பங்கிட்டுக் கொண்டார்கள்.. ரப்பரை பிளேடால் வெட்டிப் பங்கிட்டுக் கொண்டார்கள்...
இப்படிப் பங்கிட்டுக் கொண்டிருந்த நட்பை பங்கிட்டுக் கொள்ள வில்லியாக ஊடே வந்தாள் லில்லி...
லில்லிக்கும் காவ்யாவுக்கும் இடையே தீராத பகையொன்று இருந்தது.. வகுப்பு ஆசிரியை ஒர்முறை பாடம் நடத்த புத்தகத்தை கேட்டபோது லில்லியை
முந்திக் கொண்டு போய் காவ்யா புத்தகத்தை கொடுத்து விட்டாள்...
'மகளே..! இருக்குடி உனக்கு..'
வன்மம் வைத்த லில்லி.. காவ்யாவுக்காக அவள் மனதிலிருந்த வன்மத்தை இறக்கி வைக்க.. ரோஸியுடன் சிநேகிதமானாள்...
காவ்யா 'காக்காகடி' கடித்துக் கொடுத்த திண்பண்டங்களை விட.. லில்லி.. 'உனக்கே உனக்கு' என்று கொண்டு வந்த திண்பண்டங்களின் அளவும்.. ருசியும்.. அதிகமாக இருந்ததில் ரோஸி லில்லியுடன் ஐக்கியமாகிப் போனாள்...
'போடி.. நீயுமாச்சு.. உன் பிரண்ட்ஷிப்புமாச்சு...' என்று ரோஸியுடனான பிரண்ட்ஷிப்பை தூக்கி கடாசி விட்டாள் காவ்யா...
பள்ளியிறுதியில் ராதா தோழியாளாள்.. ப்ளஸ்டூ வரை தொடர்ந்து வந்த அவள் நட்பில்தான் காவ்யா புதிய வடிவம் பெற்றாள்...
ராதாவிடம் அதிகமான நல்ல குணங்கள் இருந்தன.. பகைவரையும் சிரித்துக் கொண்டே ஸ்நேகிக்க வைத்தவள் அவள்தான்..
"உன் மனசுக்கு இது சரின்னு பட்டா....
அவ மனசுக்கு அது சரின்னு படுது காவ்யா.... இதில தப்பொன்னுமில்லையே..."
எதிர்மறைத் துருவங்களையும் இணைத்து வைக்கும் திறமை ராதாவிடம் இருந்தது.. அவளுடனான நட்பில் இன்னல்களை எதிர்நோக்கும் வல்லமையைக் கற்றுக் கொண்டாள் காவ்யா...
"குடை கொண்டு வரலைன்னா என்ன..? மழையில நனைந்துக்கிட்டே வீட்டுக்குப் போனா ஆகாதா...?"
"டிரெஸ்ஸெல்லாம் நனையாதா ராதா..?"
"குடைபிடிச்சா மட்டும் டிரெஸ் நனையாம இருக்குமா..? குடை தலையைத்தான பாதுகாக்கும்..? உடம்பு பூராவுமா பாதுகாக்கும்..?"
"புக் நனையுமே..."
"ஜரிகைப் பையில புத்தக பேக்கைப் போடு..."
மழையைக் கண்டு பயந்து நடங்கும் காவ்யா மழையை நேசிக்க கற்றுக் கொண்டது அந்தப் பொழுதில்தான்...
அன்று அவள் மழையில் நனைந்தாள்.. கொட்டுகிற மழைத்துளிகளில் உடல் நனைய நடப்பது அவளுக்கு பிடித்தமானதாக மாறிப்போனது...
ராதா கல்லூரிவரை கூடவே வந்தாள்.. பி.எஸ்.ஸி. கம்யூட்டர் சயின்சை அக்கறையாகப் படித்தாள்.. தேர்வு முடிந்ததும் திருமண அழைப்பிதழை நீட்டினாள்.. காவ்யா திகைத்தாள்..
"உன்க்குக் கல்யாணமா ராதா..?"
"ம்ம்ம்.. மாப்பிள்ளை வெளிநாட்டில் வேலைபார்க்கிறார்..."
'அடச்சே...' சலித்துப் போனது காவ்யாவிற்கு...
எந்த நட்பும் நிலைக்காதென்றால்.. சிநேகிக்க வேண்டிய அவசியம்தான் என்ன..?
"ரிசல்ட் வரைக்கும் வெயிட் பண்ணலாமேடி..."
"எதுக்கு..? மேலே படிக்கிறதா இருந்தா வெயிட் பண்ணலாம்.. இங்கேதான் அதுக்கு வழியில்லையே.. பொண்ணு பார்க்க வந்தாங்க.. பொண்ணைப் பிடிச்சிருக்குன்னாங்க.. உடனே கல்யாணத்தை வைச்சிட்டாங்க..."
"உனக்குப் பிடிச்சிருக்குல்ல..."
"ம்ம்ம்.. உடனே கல்யாணம்கிறதுதான் பிடிக்கல.. ஆனா காவ்யா.. எப்பன்னாலும் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டுத்தான ஆகனும்...?"
ராதா திருமணம் என்ற பெயரில் பிரிந்து போய் விட்டாள்.. காவ்யாவைச் சுற்றித் தோழிகள் என்ற பெயரில் ஒரு கூட்டமே இருந்தது... ஆனாலும்.. ஆத்மார்த்தமான தோழிக்காக காவ்யா ஏங்கிப்போனாள்...
அந்தக்குறை தீர்க்க அடுத்து வந்தவள்தான் பாவனா...
காவ்யா வேலைக்குச் சேர்ந்திருந்த கம்யூட்டர்களை கொள்முதல் செய்து விற்பனை செய்யும் கடையில் காவ்யாவைப் போலவே அலுவலகப் பிரிவில் வேலை செய்ய வந்தவள்தான் பாவனா.. வந்த முதல் நாளிலேயே காவ்யாவுடன் சிநேகிதமாகி விட்ட கெட்டிக்காரி...
"ஹாய்.. ஐ ஆம் பாவனா..."
"இது மதுரைங்க..."
"தெரியுமே..."
"சங்கத்தமிழ் வளர்த்த இடம்..."
"ஓ.. அதனால இங்கிலிஷை துரத்தச் சொல்றிங்க.. செய்துட்டாப் போச்சு.. ஓசுரில இங்கிலிஷில் பேசினாத்தான் மதிப்புங்கறதால.. பீட்டரை கட்டிப் பிடிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்..."
"பீட்டரா..? யார் அது..?"
காவ்யாவின் முகச்சுளிப்பில் விழுந்து விழுந்து சிரித்தாள் பாவனா...
"அம்மாடி.. கதையையே மாத்தி யோசித்து.. என் கேரக்டரை ஸ்பாயில் பண்ணிடாத தாயி.. பீட்டர்ன்னா ஆளில்ல.. இங்கிலீஷைத்தான் அப்படிச் சொன்னேன்.. நல்ல வேளையா ஆண்குலம் யாரும் இன்னும் வந்து சேரலை... அதனால பிழைச்சேன்.. இதை கேட்டுட்டு ஆளாளுக்கு நூல்விட ஆரம்பிச்சிருந்தாங்கன்னா என் கதி என்னாகும்ன்னு கொஞ்சமாவது யோசிச்சுப் பேசறியா..?"
பாவனா இயல்பாக 'வா.. போ' என்று பேச்சின் திசையில் மாறினாள்.. இப்போது காவ்யா விழுந்து விழுந்து சிரித்தாள்.. அவளுக்கு பாவனாவைப் பிடித்துப் போனது...
"அப்பா சென்ட்ரல் கவர்ண்மென்டில் வேலை செய்கிறார்.. இங்கே டிரான்ஸ்பர் ஆகியிருக்கு.. அங்கே வேற ஒரு கம்பெனியில வேலை செய்தேன்.. அதைவிட்டுட்டேன்.. இங்கே வந்து இந்த வேலையைப் பிடிச்சிட்டேன்..."
சுய அறிமுகத்தை செய்து கொண்டாள் பாவனா..



Name

அகல்விளக்கு,24,அக்கினிப் பறவை.,32,அடுத்தடுத்து,1,அம்மம்மா.. கேளடி தோழி...!,126,அழகான ராட்சசியே,103,இதயத்தின் சாளரம்,31,இது நீரோடு செல்கின்ற ஓடம்...,103,உயிரே உனைத் தேடி ...,34,உயிர்தேனே..! உன்னாலே.. உயிர்த்தேனே..,33,உன்னோடு நான்,25,ஊமையின் ராகம்,32,எங்கிருந்தோ ஆசைகள்...,43,எண்ணியிருந்தது ஈடேற,245,என்னவென்று நான் சொல்ல ?,1,ஏதோ ஒரு நதியில்...,33,கடாவெட்டு,1,கல்யாணமாம் கல்யாணம்,1,காற்றோடு தூது விட்டேன்,26,கானல்வரிக் கவிதை,46,கோமதியின் கோபம்,1,சங்கமித்த நெஞ்சம்,40,சொல்லத்தான் நினைக்கிறேன்,24,சொல்லாமலே பூப்பூத்ததே ..,35,தஞ்சமென வந்தவளே,33,தென்னம்பாளை,1,தேரில் வந்த திருமகள் ..!,9,தேரில் வந்த திருமகள்..!,16,தொடுவானம்,18,நதியோரம்,34,நதியோரம் நடந்தபோது,24,நிலாவெளியில்,17,நிழல் ஆட்ட யுத்தம்,1,நெஞ்சமடி நெஞ்சம்,34,பனித்திரை,25,புதிதாக ஒரு பூபாளம்..,34,புலர்கின்ற பொழுதில்,11,பூமிக்கு வந்த நிலவு,32,பூவே மயங்காதே,33,மகராசி,3,மழைச்சாரலாய் மனம் நனைத்தாய்...,32,முகங்கள் -part -II,4,முகில் மறைத்த நிலவு.,41,மூரத்தியின் பக்கங்கள்,11,யார் அந்த நிலவு ?,33,ராக்கெட்,1,வாங்க பேசலாம்,9,விண்ணைத்தாண்டி வந்தாயே..!,5,ஜனனி... ஜெகம் நீ..,1,
ltr
item
Muthulakshmi Raghavan Novels: எங்கிருந்தோ ஆசைகள்...-1
எங்கிருந்தோ ஆசைகள்...-1
https://1.bp.blogspot.com/-qUmII9lc4VI/XkFrxo9-g8I/AAAAAAAAAxU/Tw8cUIpb8EI0w8UA_XnPJDFyim7uo4hUACLcBGAsYHQ/s320/yenkiruntho%2Baasaikal%2B6.jpg
https://1.bp.blogspot.com/-qUmII9lc4VI/XkFrxo9-g8I/AAAAAAAAAxU/Tw8cUIpb8EI0w8UA_XnPJDFyim7uo4hUACLcBGAsYHQ/s72-c/yenkiruntho%2Baasaikal%2B6.jpg
Muthulakshmi Raghavan Novels
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/2020/02/engirunthoaasaikal-1.html
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/2020/02/engirunthoaasaikal-1.html
true
5064978942293848112
UTF-8
Loaded All Posts Not found any posts VIEW ALL Readmore Reply Cancel reply Delete By Home PAGES POSTS View All RECOMMENDED FOR YOU LABEL ARCHIVE SEARCH ALL POSTS Not found any post match with your request Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec just now 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Followers Follow THIS PREMIUM CONTENT IS LOCKED STEP 1: Share. STEP 2: Click the link you shared to unlock Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy