ஊமையின் ராகம் -1

முத்துலட்சுமி ராகவன் எழுதிய ஊமையின் ராகம்... 1 சிவா என்ற சிவ கைலாசம் தன் மனதில் எழுந்த கோபத்தை வெளிக் காட்ட முடியாமல் - " சட...


முத்துலட்சுமி ராகவன் எழுதிய
ஊமையின் ராகம்...
1
சிவா என்ற சிவ கைலாசம் தன் மனதில் எழுந்த கோபத்தை வெளிக் காட்ட முடியாமல் -
"சட்..." என்று வாய்விட்டு அலுத்துக் கொண்டான்...
அந்த வார்த்தையை அவன் வேகமாகச் சொன்னவுடன் அவன் அருகில் அமர்ந்து பின்னலை முன்னால் போட்டு.. அதன் நுனியை விரல்களால் ஆராய்ந்தவாறு தலை குனிந்து அமர்ந்திருந்த உமாவின் உடல் தூக்கிப் போட்டது..
அதைப் பார்த்தும் தன் கோபத்தை அடக்கிச் கொண்டவனாய் அவளைப் பார்வையால் முறைத்தான் சிவா...
அந்தப் பார்வையின் வேகம் தாளாதவளாய்த் தலை குனிந்து கொண்ட உமாவின் இமையோரம் நீர் முத்து அரும்பியது...
'இவள் ஏன் இப்படியிருக்கிறாள்..' என்று இருந்தது சிவாவிற்கு...
நினைவு தெரிந்த நாளில் இருந்து இவள் மேல் ஆசை கொண்டதற்குப் பலன் இதுதானா...? இவளுக்காக... இவளை அடைவதற்காக... அவன் பட்ட பாடுதான் எத்தனை...! அவை அத்தனையும் விழலுக்கு இறைத்த நீரா...?
"உமா..." அவன் கடுமையாக அழைத்தான்..
"ம்ம்ம்... அவள் லேசாகப் பார்வையை உயர்த்தினாள்.."
"பேசு... பேசத்தானே இங்கே வந்திருக்கிறோம்... வாய் விட்டுப் பேசாமல் இப்படி மௌனமாய்த் தலையைக் தொங்கப் போட்டுக் கொண்டு அமர்ந்திருந்தால் என்ன அர்த்தம்...?"
"நான் சாமி கும்பிடத்தான் வந்தேன், அத்தான்..."
அவனுக்கு அவளின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டதும் சுர்ரென்று தலைக்கு ஏறியது...
அவர்கள் அமர்ந்திருந்தது அஷ்டலட்சுமி கோவிலின் அருகே இருந்த கடற்கரையில்தான்... அலைகள் கொஞ்சம் கடலோரமாக இருந்த அஷ்டலட்சமி கோவிலுக்கு அவள் வெள்ளிக் கிழமை தோறும் மகாலட்சுமியைத் தரிசனம் பண்ண வருவதும் உண்மைதான்... அன்றும் அவள் அப்படித்தான் வந்திருந்தாள் என்பதும் பொய்யில்லைதான்..
ஆனால் அவன் அவளைச் சந்திக்கத்தான் அங்கு வந்திருந்தான். அவளைப் பார்க்க விரும்பி அவன் அவளுக்கு போன் செய்தபோது, அவள் மிகவும் தயங்கினாள்... மனதிற்குள் எரிச்சலுற்ற சிவா தானாகத்தான் இந்தச் சந்திப்பை உறுதி செய்தான்... அவளை போனில் அழைத்து,
"நீ வெள்ளிக் கிழமை அஷ்டலட்சுமி கோவிலுக்குச் சாமி கும்பிடப் போவாய்தானே...?" என்று கேட்டான்.
"ஆமாம்.."
"அங்கே பக்கத்தில் கடல் இருக்கிறதில்லையா..?"
"ஆமாம்..."
"அங்கே நீ வந்து விடு..."
"எதற்கு...?"
"வேறு எதற்கு...? இரண்டு பேரும் ஒன்றாகப் போய்க் கடலில் விழுவதற்காகத்தான்... வருகிறாயா?"
அவள் மறு முனையில் மௌனமாக இருந்தாள்..
'பேசித் தொலைய மாட்டாள்..' எரிச்சலுடன் அவனே பேசினான்.
"என்ன... போய் விழுகலாமா...?"
"நீங்கள் என்னதான் சொல்ல வருகிறீங்க..."
"கடலுக்குப் பக்கத்தில் என்ன இருக்கும்...?"
"தெரியவில்லையே..."
அவளுடைய அறியாமையை நினைத்து அவனுக்கு ஒரு கணம் சிரிப்பு வந்துவிட்டது.
"கடலுக்குப் பக்கத்தில் கடற்கரை இருக்கும்... இது கூடத் தெரியாத மக்காடி நீ...?"
மறு முனையில் அவள் உதடுகடிப்பது இங்கே அவனது மனக் கண்ணில் தெரிந்தது... அவன் மனம் அவளது காதல் வார்த்தையை நாடித் தவித்தது.. அவள் மறுபடியும் மௌனமாகி விட்டாள்...
"உமா..."
"ம்ம்ம்..."
"நேரே பேசும்போது நீ மௌனமாகி விட்டால் நான் நேரம் ஓடுவதைப் பற்றிக் கவலைப்பட மாட்டேன்... நீ வாய் திறந்து பேசும்வரை பொறுமையாய்க் காத்திருப்பேன்... ஆனா இப்ப நான் உன்னிடம் செல்போனில் பேசிக் கொண்டிருக்கிறேன்டி... இப்ப நீ மௌனமாக இருந்தால் என் செல்போனில் நேரம்தான் ஓடும்.. நீ பேச... நான் கேட்டு.. எவ்வளவு நேரம் போ நான் அதைப் பற்றி கவலைப்படவே மாட்டேன்... ஆனால் நீ மௌனமாக இருக்க... நான் சும்மா இருப்பது புத்திசாலித்தனமா...?
நீயே சொல்லு..."
"நான் போனை கட் பண்ணி விடவா அத்தான்...?"
இப்படிப் பேசுபவளின் கன்னத்தில் இரண்டு அறை விட்டால் என்ன என்று சிவாவிற்கு கோபம் பொங்கிக் கொண்டு வந்தது...
'பேசித் தொலைடி... என்றால் புரிந்து கொள்ள மாட்டேன் என்கிறாளே.. வாய் திறந்து இரண்டு வார்த்தை இவள் பேசுவதைக் கேட்க... என் வேலை வெட்டியை யெல்லாம் விட்டு விட்டு... காதில் போனைப் பிடித்துக் கொண்டு நிற்கிறேன்... கொஞ்சமாவது கருணை காட்டுகிறாளா... பாவி....'
"ஏண்டி நீ என்னைக் கட் பண்ணி விடுவதிலேயே குறியாய் இருக்கிறாயா...? உன் மனதில் அதுதான் எண்ணமா...? அதையாவது சொல்லித் தொலையேன்டி... உனக்காக லோல்பட்டு... இரண்டு குடும்பத்தையும் பகீரதப் பிரயத்தனம் செய்து சேர்ந்து வைத்திருக்கிறேன்... நீயானால் என் உயிரை எடுக்கிறாயே..."
மறுமுனை மீண்டும் மௌனமானது....
"இப்படிப் போனில் பேசினால் வேலைக்கு ஆகாது.. வரும் வெள்ளிக் கிழமை நீ அஷ்டலட்சுமி கோவிலுக்குச் சாமி கும்பிட வருவாய்தானே..."
"ம்ம்ம்..."
"இதைக் கூடச் சத்தமாய்ச் சொல்லமாட்டாயா? சாமி கும்பிட்டுவிட்டுப் பக்கத்தில் இருக்கும் கடற்கரைக்கு வந்து விடுகிறாயா?... இல்லை, நானும் கோவிலுக்குள் சாமி கும்பிட்டு விட்டு உனக்காகக் காத்திருந்து உன்னைக் கூப்பிட்டுக் கொண்டு போகவா....?"
"இல்லையில்லை.... நீங்கள் முதலிலேயே சாமி கும்பிட்டுவிட்டுக் கடற்கரைக்குப் போய் விடுங்கள்... நான் அப்புறமாய் வருகிறேன்..."
"ஏன்டி...?"
"கோவிலில் தெரிந்தவர்கள் நிறையப் பேர் இருப்பார்கள்.. யாராவது பார்த்து விட்டால் என்ன செய்வது...?"
அவனுக்குச் சுள்ளென்று கோபம் வந்துவிட்டது... இவளுக்கு இதேதான் கவலையா...?
"ஏன் பார்த்தால் என்ன...?"
அவள் தன் வழக்கமாய் மௌனித்துவிட... அவன் பல்லைக் கடித்தான்.
"சரி.. சரி.. நான் முதலில் போய்க் கடற்கரையில் காத்திருக்கிறேன்... நீ வந்துவிடு.. வருவாயில்லையா....? இல்லை... அதுவும் ஏமாற்றி விடுவாயா...?"
"ம்ம்... வருகிறேன்..."
"அப்பாடி! பிழைத்தேன்.."
"அத்தான்..."
ஆஹா.. தானாக அழைக்கிறாள்.. சிவா.. கண்மூடி ஒர கணம் அந்த அழைப்பை ரசித்தான்...
"அத்தான்... லைனில் இருக்கீங்களா...?"
"நான் லைன் மாறவே மாட்டேன்.. நீ மாறாமல் இருந்தால் சரி..." அவள் மீண்டும் மௌனித்து விட... அவன் பரபரத்தான்.
"ஏய்ய்... சொல்வதைச் சீக்கரம் சொல்லித் தொலை..."
"கோவிலுக்கு வந்து மறக்காமல் சாமி கும்பிட்டு விட்டு அப்புறமாய்க் கடற்கரைக்கு போங்க..."
அவனுக்குக் கோபம் போய்விட்டது.. அவளின் வார்த்தைகளில் தெரிந்த கவலையும் வேண்டுகோளும்... அவள்பால் அவனை ஈர்த்தன.
உமா என்ற உமாமகேஸ்வரிக்குக் கடவுள் பக்தி அதிகம். எதையும் வாய்விட்டு வெளியில் சொல்லாமல் மனதிலேயே பூட்டி வைத்துக் கொள்பவள்... கடவுளின் முன்னால் மணிக் கணக்கில் கண்மூடி வேண்டிக் கொண்டு நிற்பாள்.
'நீ இருக்கிறாயோ.. இல்லையோ...
    அதைப் பற்றிய ஆராய்ச்சி....
    எனக்கில்லை... என் இறைவனே...
    நான் என்னை நானாக உணர முடிவது...
    உன் முன்னிலையில் மட்டும்தான்..
    என் ஆழ்மனதின் சோகங்களை..
    அறிந்து கொண்டதும் நீதான்...
    ஒருபோதும் என்னை நீ கைவிட்டதில்லை..
    இந்த மனிதர்களைப் போல....'
ஒருமுறை அவளின் டைரியில் எழுதப்பட்டிருந்த இந்த வரிகளை அவன் படிக்க நேர்ந்தது...
அன்றிலிருந்து இன்றுவரை அவளது மனதில் அவன் இருக்கிறானா... என்று அறிய அவன் துடித்தான்... அவளிடம் பலவிதமாய்ப் பேச்சுக் கொடுத்துப் பார்த்தான்... ஓரிரு வார்த்தைகளில் பதில் சொல்வாள்.. இல்லையென்றால் மணிக்கணக்கில் மௌனம் சாதிப்பாள்.. நொந்து போய் அவன் வந்து விடுவான்...
இன்று ஓர் முடிவு தெரிய வேண்டும் என்றுதான் அவளைச் சந்திக்க... அலைகள் கொஞ்சும் அஷ்டலட்சுமி கோவிலின் கடற்கரையோரம் அவன் வந்திருந்தான்...
அவள் சொல்லியிருந்தபடி.. முதலில் கோவிலுக்குள்  போய் அஷ்டலட்சுமிகளையும் வணங்கி விட்டு... அவள் வருகிறாளா என்று பார்த்தான்...
கோவில் வாசலில் அவளின் தலை தென்பட்டது.. யாரோ ஒருபெண்மணியுடன் பேசிக் கொண்டே வந்தாள்...  அவனைக் கண்டும்... காணாதது போல் கடந்து சென்றாள்.
அவன் மனதிற்குள் புலம்பியபடி கடற்கரையோரம் போய் அமர்ந்து கடல் அலைகளை வெறித்துக் கொண்ருந்தான். ஒரு வழியாய் வந்து சேர்ந்தவள்.. அவன் அருகில் உட்காராமல் தலைப் பின்னலை முன்னே விட்டு.. அதைச் சீண்டியவாறு,
"என்ன அத்தான்..." என்று கேட்டாள்...
"உட்காருடி..." என்றான் அவன், அழுத்தமான குரலில்.
"சீக்கிரம் சொல்லுங்கன்... நான் போக வேண்டும்..."
"அடச் சீ... உட்காரு..."
அவன் அதட்டல் போடவும்.. அவசரமாய் அவன் பக்கத்தில் உட்கார்ந்தவள்... அடிக்கடி பக்கவாட்டிலும்... பின்னாலும் திரும்பிப் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தாள்..
"என்ன பார்க்கிற..?"
"இல்லை... யாராவது... தெரிந்தவங்க...."
"உன்னை அடித்துத் தூக்கிக் கடலில் போட்டுவிடுவேன்... உன் மனதில் என்னடி நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறாய்? யாராவது பார்த்தால்தான் என்ன...? உனக்கு என்னைக் கல்யாணம் பண்ணிக் கொள்ஞுளும் கனவு ஏதாவது உன் மனதில் இருக்கிறதா...? இருந்தால் அதையாவது சொல்லித்தொலை... இப்படிப் பேசாமல் முழித்து என் கழுத்தை அறுக்காதே..."
அவள் தலை குனிந்து பின்னலை நோண்ட ஆரம்பித்து விட்டாள்... அவளது இமையோரம் துளிர்த்த நீர் முத்துக்கள்,
'நான் நிற்கவா... இல்லை உதிரவா...?' என்று கேட்டன...
அவன் மனம் இளகியது.. அவளின் தோள் தொட்டு அணைத்து அவளின் கண்ணீரைத் துடைத்து விட வேண்டும் என்று அவன் விரும்பினான்..
ஆனால்... அருகில் இடைவெளி விட்டுத் தள்ளி அமர்ந்து பேசவே இவ்வளவு தூரம் பயப்படுகிறவள்... அவன் விரல் பட்டால் எழுந்து ஓடிவிடுவாள் என்பது புரிந்திருந்ததால் அமைதியானான்.



Name

அகல்விளக்கு,24,அக்கினிப் பறவை.,14,அடுத்தடுத்து,1,அம்மம்மா.. கேளடி தோழி...!,98,அழகான ராட்சசியே,103,இதயத்தின் சாளரம்,31,இது நீரோடு செல்கின்ற ஓடம்...,103,உயிரே உனைத் தேடி ...,34,உயிர்தேனே..! உன்னாலே.. உயிர்த்தேனே..,32,உன்னோடு நான்,25,ஊமையின் ராகம்,32,எங்கிருந்தோ ஆசைகள்...,14,எண்ணியிருந்தது ஈடேற,238,என்னவென்று நான் சொல்ல ?,1,ஏதோ ஒரு நதியில்...,29,கடாவெட்டு,1,கல்யாணமாம் கல்யாணம்,1,காற்றோடு தூது விட்டேன்,26,கானல்வரிக் கவிதை,46,கோமதியின் கோபம்,1,சங்கமித்த நெஞ்சம்,40,சொல்லத்தான் நினைக்கிறேன்,24,சொல்லாமலே பூப்பூத்ததே ..,35,தஞ்சமென வந்தவளே,33,தென்னம்பாளை,1,தேரில் வந்த திருமகள் ..!,1,தொடுவானம்,18,நதியோரம்,34,நதியோரம் நடந்தபோது,24,நிலாவெளியில்,17,நிழல் ஆட்ட யுத்தம்,1,நெஞ்சமடி நெஞ்சம்,34,புதிதாக ஒரு பூபாளம்..,34,பூமிக்கு வந்த நிலவு,32,பூவே மயங்காதே,33,பொதிகையிலே பூத்தவளே,78,மகராசி,3,மழைச்சாரலாய் மனம் நனைத்தாய்...,32,முகங்கள் -part -II,3,முகில் மறைத்த நிலவு.,13,மூரத்தியின் பக்கங்கள்,11,மைவிழியே மயக்கமென்ன ?,1,யார் அந்த நிலவு ?,33,ராக்கெட்,1,வாங்க பேசலாம்,9,
ltr
item
Muthulakshmi Raghavan Novels: ஊமையின் ராகம் -1
ஊமையின் ராகம் -1
https://1.bp.blogspot.com/-He-aEkzx0xY/XhNOvdQomHI/AAAAAAAAAwU/IOKUumkHT1gQ7vvQgRjvxsp3e1BSJdRIwCLcBGAsYHQ/s320/IMG-20191217-WA0035.jpg
https://1.bp.blogspot.com/-He-aEkzx0xY/XhNOvdQomHI/AAAAAAAAAwU/IOKUumkHT1gQ7vvQgRjvxsp3e1BSJdRIwCLcBGAsYHQ/s72-c/IMG-20191217-WA0035.jpg
Muthulakshmi Raghavan Novels
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/2020/01/umaiyinraagam-1.html
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/2020/01/umaiyinraagam-1.html
true
5064978942293848112
UTF-8
Loaded All Posts Not found any posts VIEW ALL Readmore Reply Cancel reply Delete By Home PAGES POSTS View All RECOMMENDED FOR YOU LABEL ARCHIVE SEARCH ALL POSTS Not found any post match with your request Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec just now 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Followers Follow THIS PREMIUM CONTENT IS LOCKED STEP 1: Share. STEP 2: Click the link you shared to unlock Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy