ஏதோ ஒரு நதியில். -6

6 கனவிலும் பிறருக்கு தீங்கு நினைக்காதவள்தான் பூஜா... ஆனால் இன்று அவள் மிகப் பெரிய தீங்கை விளைவித்துவிட்ட பழியை ஏற்க நேர்ந்தது... அவள்...


6

கனவிலும் பிறருக்கு தீங்கு நினைக்காதவள்தான் பூஜா... ஆனால் இன்று அவள் மிகப் பெரிய தீங்கை விளைவித்துவிட்ட பழியை ஏற்க நேர்ந்தது... அவள் பதைத்துப் போனாள்.
கோபத்துடன் நகைத்த கௌதம் கூறினாள்.
"குட்... வெரிகுட்... உனக்கு நன்றாக... உடல் நலத்தோடு இருக்கும் உன் அப்பாவைப் பற்றித்தான் கவலை...? எவ்வளவு சுயநலமானவள் நீ..? சாகக்கிடப்பது உன் அப்பா அல்ல... அவர் மூன்று நேரமும் மூக்குப் பிடிக்க சாப்பிட்டு விட்டு கல்லுக்குண்டு போல் சுகமாய் உலாவிக் கொண்டிருக்கிறார்... சாகக் கிடப்பது என் அம்மா... உன்னைப் பார்த்தவுடன் 'பிடித்து விட்டது என்று நினைத்து பெண் கேட்ட ஒரே பாவத்திற்காக என் அம்மா உயிருக்கு மன்றாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.. என் அம்மா என்ன தவறு செய்தார்கள்? உன் அப்பாவிடம் முறைப்படி பெண் கேட்டார்கள்... அது தவறா? கல்யாணப் பெண்ணிடம் சம்மதம் கேட்க வேண்டிய கடமை  யாருக்கு இருக்கிறது? உன் அப்பாவிற்குத்தான் அந்தக் கடமை இருக்கிறது... எங்களுக்கு என்ன வந்தது? இத்தனை செய்தவள் என்னிடம் ஒரு வார்த்தை சொல்லியிருந்தால் கல்யாணத்தை நிறுத்தியிருப்பேன். அதை விட்டு விட்டு ஊரை விட்டு ஓடி வந்து விட்டாயே...
அங்கு ஊரில் உன்னைப் பற்றிய பேச்சு என்ன தெரியுமா? நீ வெளிநாட்டில் எவனோடோ குடித்தனம் பண்ணிக் கொண்டிருந்தாயாம்... அவனிடம் ஓடிப்போய் விட்டாயாம்..."
"ரப்பிஷ்...!"
"ரப்பிஷ்...? போ... போய் ஊரில் இருக்கும் ஒவ்வொருவனையும் பிடித்து நிறுத்தி இந்த வார்த்தையைச் சொல்லு... படித்திருக்கிறாளாம் படிப்பு.. இதுவா உன் படிப்பு...?"
"நான் ஒரு லட்சியத்தோடு இருக்கிறேன்..."
"பொறுப்பைத் தட்டிக் கழித்து விட்டு ஓடி வந்த உனக்கு லட்சியத்தைப் பற்றிப் பேச என்ன தகுதி இருக்கிறது? அடுத்தவர் தலையில் சுமையை ஏற்றி வைத்துவிட்டு நீ மட்டும் சுதந்திரமாய் வாழலாம் என்று வந்தவளுக்கு என்ன குறிக்கோள் இருக்கப் போகிறது...? நீ தன்னிச்சையாய் வாழ வேண்டும் என்ற ஆசையுள்ளவள் என்பதைத் தவிர..."
பூஜா பல்லைக் கடித்தாள். 'ஏதோ தன்  மீது மட்டுமே தவறு இருப்பது போல் இவ்வளவு இழிவாகப் பேசுகிறானே... இவன் மட்டும் போட்டோவைப் பார்த்து விட்டுத் தாலிகட்ட வரலாமா?'
"வந்தால் என்ன தப்பு?" என்று அவன் கேட்டான்..
"நான் உன்னை ஏமாற்றினேனா? இல்லை என் தாயின் வார்த்தைகளை மீறினேனா...? ஒரு ஆண்... நானே எனது பெற்ற தாயின் வார்த்தைகளுக்கு கட்டுப்படும்போது பெண்ணான நீ உன் அப்பாவின் வார்த்தைகளுக்குக் கட்டுப்படுவாய்ன்னு நினைத்தது எங்கள் தவறில்லை..."
"ஆண் என்றால் உயர்த்தியா? பெண் என்றால் மட்டமா? 'நான் ஒரு ஆண்...' என்ற ஆணவத்தோடு பேசுகிறீர்களே... நீங்கள் அந்தக் கல்யாணத்திற்கு உடன்பட்டால் நானும் உடன்பட வேண்டுமென்ற கட்டாயம் எதுவும் இருக்கிறதா...?"
"அழகாய் நியாயம் பேசுகிறாய்? பாரம்மா... ஆணுக்கு ஒரு நியாயம்... பெண்ணுக்கு ஒரு நியாயம் என்ற கணக்கில் நான் இந்த வார்த்தைகளைக் கூறவில்லை. காலம் காலமாய் கல்யாணத்தையும்... தாலியையும் மதிக்கும் பெண்கள் நம் பெண்கள்.. ஆண்கள்தான் அந்தக் கட்டுக்குள் அடங்க மறுத்து ஓடுபவர்கள்... இதுவரை குடும்பத்தை விட்டு ஓடிப் போனது யார் என்று கணக்கு எடுத்துப் பார்... பெண்களின் எண்ணிக்கையைவிட ஆண்களின் எண்ணிக்கை பல மடங்கு அதிகமா இருக்கும். நம் விசயத்தில் கதையே மாறியிருக்கிறதே... காலையில் தாலியைக் கழுத்தில் வாங்கி கொண்டு... மதியம் அதை அவிழ்த்து எறிந்து விட்டு மும்பைக்கு பறந்த உன்னைப் போய் நல்ல குடும்பத்துப் பெண்ணென்று நினைத்து எனக்குக் கல்யாணம் பண்ணி வைத்து விட்டார்களே.. அந்தக் கொடுமையை நினைத்து... நினைத்துத்தான் என் அம்மா உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்..."
பூஜா குறுகிப் போனாள்... அவளை நல்ல குடும்பத்துப் பெண்ணில்லையென்று இவன் கூறி விட்டானே...
"அபாண்டமாய் பேசாதீர்கள்.. யார் தாலியை அவிழ்த்து எறிந்து விட்டு வந்தது..?  இதோ பாருங்கள் நீங்கள் கட்டிய தாலி என் கழுத்தில் தொங்குகிறது..." பூஜா சுடிதாருக்குள் கிடந்த தன் கழுத்துச் செயினைத் தூக்கிக் காட்டினாள். அதில் மாங்கல்யம் கோர்க்கப்பட்டிருந்தது.
கௌதமின் முகம் மாறியது... அவன் இதை எதிர் பார்க்கவில்லை.. அவனது மனக் கொதிப்பு சற்றுக் குறைந்தது. ஆனாலும்... 'இவள் செய்தது சரியா...?'
"இது யாருக்குத் தெரியும்? சொல்லு... யாருக்குத் தெரியும்?"
"என் மனச்சாட்சிக்குத் தெரியும்... நான் நேர்மையானவள்..."
"டோன்ட் பிஹேவ் லைக் எ சைல்ட் பூஜா.... கொஞ்சமாவது மெச்சூரிட்டி மைன்டோடு பேசு... நாம் சமூகத்தில் வாழ்கிறோம். தனித்து வாழவில்லை. நீ மும்பையில் இருந்தாலும் உனது வேர் கோயம்புத்தூரில் இருக்கிறது.. போன வருடம் வரை நீ விநாயகத்தின் மகள்... அதற்குப் பிறகு சாகும் வரை நீ கௌதமின் மனைவி... வசுந்தராவின் மருமகள்... இதை மறந்து விடாதே..."
"நான் பூஜா... என்ற என் தனித்தன்மை என்ன ஆவது?"
"நீ தனி இல்லை... என் மனைவி..."
"என் மனம் அதை ஏற்க வேண்டாமா?"
"இப்படி மும்பைக்கு ஓடிவந்து.. உன் வேலையில் மூழ்கி விட்டால் எப்படி அதை ஏற்கும்? என்னுடன் இருந்து வாழ வேண்டாமா? அதுதானே உன் கடமை?"
"என் கடமைக்காக என் சுய அடையாளத்தை இழக்க வேண்டுமா? இந்த அட்வர்டைஸிங் கம்பெனி... என் கனவு... இதில் ஜெயித்துக் கொண்டிருக்கிறேனே..."
"ஆனால் உன் சொந்த வாழ்க்கையில் தோற்றுக் கொண்டிருக்கிறாயே... அது உன் புத்தியில் ஏன் ஏறவில்லை..?"
"என் தொழில்தான் என் வாழ்க்கை..."
"தொழிலுக்காக உனது வாழ்வைப் பலியாக்கு.. ஊரான் வாழ்வை ஏன் பலியாக்குகிறாய்...?"
"நான் பலியாக்கவில்லை... எனக்குத்தான் அந்தக் கல்யாணத்தில் விருப்பமில்லையே..."
"இதோ பார்.. நீ விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும் கல்யாணம் நடந்து விட்டது... நீ என் மனைவி.. அது தான் நிஜம்... உனது செயல்களால் என் கௌரவம் பாதிக்கப் பட்டிருக்கிறது... என் அம்மா சாகக் கிடக்கிறார்கள். அதை சரி செய்யப் பார்... அதை விட்டுவிட்டு விதண்டாவாதம் பண்ணிக் கொண்டிருந்தால் இந்த கௌதமின் இன்னொரு முகத்தையும் நீ பார்க்க வேண்டியிருக்கும்..."
"மிஸ்டர் கௌதம் உங்களுடைய கோபம் அர்த்த மற்றது... நான் எந்த வகையில் உங்களுக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் பாதிப்பை நிவர்த்தி பண்ண வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறீர்கள்? நஷ்ட ஈடாய் பணம் ஏதாவது கொடுக்க வேண்டுமா?..."
"பணம்...?" கௌதம் பயங்கரமாய் சிரித்தான்.
"எனக்கு நஷ்ட ஈடு கொடுக்கப் போகிறாயா? எதற்கு நஷ்ட ஈடு கொடுக்கப் போகிறாய்...? என் கௌரவத்திற்கா... என் மன நிம்மதி பறி போனதற்கா... இல்லை என் அம்மாவின் உடல் நலம் குறைந்து அவர்கள் உயிரைப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்களே அதற்கா...? இவற்றையெல்லாம் பணத்தைக் கொடுத்து சரி பண்ணி விட முடியுமா? இவையெல்லாம் விலை மதிக்க முடியாது... நீ பணத்தால் விலை பேசுகிறாய்... தெரியாமல்தான் கேட்கிறேன்... என்னைப் பற்றி உனக்கென்ன தெரியும்?
என் சொத்துக்களின் அளவும்... மதிப்பும் உனக்குத் தெரியுமா? ஒரு சுண்டைக்காய் அட்வர்டைஸிங் கம்பெனியை வைத்துக் கொண்டு... எனக்கு நீ பணம் கொடுக்கப் போகிறாயா? உன் கம்பெனி போல் ஆயிரம் கம்பெனிகளை சேர்ந்தாலும்... எங்கள் சொத்தில் நூறில் ஒரு பங்கு கூட வர முடியாது தெரியுமா...? என்னவோ பணம் கொடுக்கிறாளாம் பணம்... யாருக்கு வேண்டும் உன் பணம்?"
கௌதமின் முகம் ரத்தாமாய் சிவந்திருந்தது. அவனது கண்களில் பொங்கிய கனலைப் பார்த்த பூஜா பயந்து போனாள். அவள் உடல் நடுங்கியது... அந்த நடுக்கத்தில் என்ன பேசுகிறோம் என்று தெரியாமலே வாய் விட்டு விட்டாள்.
"வேண்டுமானால் நான் உங்களுக்கு டைவர்ஸ் கொடுத்து விடுகிறேன்..."
அவள் சொல்லி வாய் மூடுமுன், "ஏய்..." என்ற கூச்சலுடன் எழுந்த கௌதம் அவளது கழுத்தை ஒற்றைக் கையில் பிடித்து இறுக்கி விட்டான்.. பூஜாவிற்கு மூச்சுத் திணறியது... சத்தம் கேட்ட ரூபா அறைக்குள் ஓடி வந்தாள். அவள் கண்ட காட்சியில் பயந்து போய் அலறிவிட... அங்கிருந்த மற்றவர்கள் வந்து சூழ்ந்து கொண்டார்கள். கௌதமின் கரத்தைப் பிரிக்க முடியாமல் பிரித்தார்கள். பூஜா பேச்சு வராமல் இருமினாலும்.. எல்லோரையும் போகச் சொல்லி சைகை செய்தாள்.
"மேடம்..." ரூபா தயங்கினாள்.
"ப்ளீஸ் கோ அவே... டோன்ட டிஸ்டர்ப்..."
இருவரையும் வினோதமாகப் பார்த்துக் கொண்டு அனைவரும் அவர்களுக்குள் ரகசியமாய் கிசுகிசுத்தவாறு கலைந்து சென்றனர்... இன்னும் சற்று நேரத்தில் இந்தச் செய்தி மும்பையின் விளம்பரப் பட நிறுவனங்களின் வட்டாரத்தில் பரவி விடும் என்பதை உணர்ந்த பூஜா... முதலில் கொஞ்சம் தண்ணீரைக் குடித்து விட்டு யோசித்தாள். அடுத்து கௌதமைப் பார்த்துக் கேட்டாள்.
"என்னைக் கொல்லுவதுதான் உங்கள் நோக்கமா..?"
"என் அம்மா பிழைக்க வேண்டும்... இப்போதைக்கு அதுதான் என் முதல் நோக்கம்..."
"அதற்கு நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?"
"என்னுடன் கோயம்புத்தூர் கிளம்பி வரவேண்டும்."
"வந்து...? உங்களுடன் குடும்பம் நடத்த வேண்டுமா?"
"குடும்பம் நடத்துவது போல் நடிக்க வேண்டும்."
"நடிக்க வேண்டுமா?"
"ஆமாம்... நடிக்க வேண்டும். நீதான் பெரிய விளம்பரப் பட டைரக்டராயிற்றே. நடிக்கச் சொல்லியா தர வேண்டும்?"
பூஜாவின் முகம் கறுத்தது... ஆயினும் சமாளித்துக் கொண்டு கேட்டாள்.
"எத்தனை நாள் அப்படி நடிக்க வேண்டும்?"
"என் அம்மா குணமாகி எழுந்து நடமாடும் வரை..."
"அதற்குப் பின்...?"
"அதை அப்போது யோசிக்கலாம்..."
"மிஸ்டர் கௌதம்... நான் விரும்பாத கல்யாண மென்றாலும் என்னால் உங்களுக்கு ஏற்பட்டு விட்ட துன்பங்களைச் சரி செய்யவே நான் உங்களுடன் கிளம்பி வருகிறேன்... மற்றபடி வேறு எந்தவித எண்ணமும் எனக்கு இல்லை..."
"கட்டிய தாலியை மதிக்காமல் ஊரை விட்டு ஓடிப் போகும் உன்னைப் போன்ற ஒருத்தியின் மேல் எனக்கும் எந்தவித எண்ணமும் தோன்றி விடாது... அலட்டிக் கொள்ளாதே..."
'எப்படிப் பேசுகிறான்...'
பூஜா பதில் பேசாமல் ரூபாவை அழைத்தாள்... அவள்,
"எஸ் மேடம்..." என்று வந்து நின்றாள்.
"நாம் கமிட் ஆகியிருந்த எல்லா அட்வர்டைஸ் மென்டையும் முடித்துக் கொடுத்தாகி விட்டதா?"
"முடிந்து விட்டது மேடம்... இன்று எடுத்ததை எடிட் பண்ணி ஃபைனலைஸ் பண்ண வேண்டும்..."
"அதை நீ பார்த்துக் கொள்..."
"புதிதாய் கமிட் ஆகியிருக்கும் விளம்பரங்களுக்கு என்ன செய்வது?"
"அந்தக் கம்பெனிகளை அழைத்து அட்வான்ஸைத் திருப்பிக் கொடு..."
"ஏன் மேடம்...?"
"சொன்னதைச் செய்... உனக்கு ஒரு வருடத்திற்கான மொத்தச் சம்பளமும் கொடுத்திருக்கிறேன்... இதோ செக்... வேறு எங்காவது வேலையைத் தேடிக் கொள்... மற்றவர்களையும் வரச் சொல்..."
பூஜா அதி விரைவாய் செயல்பட்டாள். கௌதமின் கண் முன்னாலேயே வாங்கியிருந்த முன் பணங்களைத் திருப்பிக் கொடுத்தாள். கம்பெனி ஊழியர்களுக்கு ஒரு வருட சம்பளப் பணத்தை செக்காய் கொடுத்து கணக்கை முடித்து அனுப்பினாள். எல்லாவற்றையும் முடித்துவிட்டு அலுவலகச் சாவியை ரூபாவிடம் கொடுத்து,
"இங்கேயிருக்கும் மீதி வேலைகளை முடித்து விட்டு... சாவியை எனக்கு அனுப்பி வைத்த விடு..." என்றாள்.
"அட்ரஸ் மேடம்...?"
பூஜா வாயைத் திறக்கு முன்னர் கௌதம் வாயைத் திறந்தான். அதனால் அதுவரை திறக்காத பூஜாவின் சொந்த வாழ்வின் கதையின் கதவு திறந்தது. உலகிற்கு உண்மை வெளிப்பட்டது.




Name

அகல்விளக்கு,24,அக்கினிப் பறவை.,11,அடுத்தடுத்து,1,அம்மம்மா.. கேளடி தோழி...!,94,அழகான ராட்சசியே,103,இதயத்தின் சாளரம்,31,இது நீரோடு செல்கின்ற ஓடம்...,103,உயிரே உனைத் தேடி ...,34,உயிர்தேனே..! உன்னாலே.. உயிர்த்தேனே..,29,உன்னோடு நான்,25,ஊமையின் ராகம்,32,எங்கிருந்தோ ஆசைகள்...,11,எண்ணியிருந்தது ஈடேற,234,என்னவென்று நான் சொல்ல ?,1,ஏதோ ஒரு நதியில்...,25,கடாவெட்டு,1,கல்யாணமாம் கல்யாணம்,1,காற்றோடு தூது விட்டேன்,26,கானல்வரிக் கவிதை,46,கோமதியின் கோபம்,1,சங்கமித்த நெஞ்சம்,40,சொல்லத்தான் நினைக்கிறேன்,24,சொல்லாமலே பூப்பூத்ததே ..,35,தஞ்சமென வந்தவளே,33,தென்னம்பாளை,1,தேரில் வந்த திருமகள் ..!,1,தொடுவானம்,18,நதியோரம்,34,நதியோரம் நடந்தபோது,24,நிலாவெளியில்,17,நிழல் ஆட்ட யுத்தம்,1,நெஞ்சமடி நெஞ்சம்,34,புதிதாக ஒரு பூபாளம்..,34,பூமிக்கு வந்த நிலவு,32,பூவே மயங்காதே,33,பொதிகையிலே பூத்தவளே,78,மகராசி,3,மழைச்சாரலாய் மனம் நனைத்தாய்...,32,முகங்கள் -part -II,3,முகில் மறைத்த நிலவு.,10,மூரத்தியின் பக்கங்கள்,11,மைவிழியே மயக்கமென்ன ?,1,யார் அந்த நிலவு ?,33,ராக்கெட்,1,வாங்க பேசலாம்,9,
ltr
item
Muthulakshmi Raghavan Novels: ஏதோ ஒரு நதியில். -6
ஏதோ ஒரு நதியில். -6
https://1.bp.blogspot.com/-bJNGAyyVuHQ/XivJhQmPAnI/AAAAAAAAAw0/iTfDMviajHEogGxRD8C6vFy1-KLoNVvWQCPcBGAYYCw/s320/IMG-20200117-WA0015.jpg
https://1.bp.blogspot.com/-bJNGAyyVuHQ/XivJhQmPAnI/AAAAAAAAAw0/iTfDMviajHEogGxRD8C6vFy1-KLoNVvWQCPcBGAYYCw/s72-c/IMG-20200117-WA0015.jpg
Muthulakshmi Raghavan Novels
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/2020/01/ethoorunathiyil-6.html
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/
https://www.muthulakshmiraghavannovels.com/2020/01/ethoorunathiyil-6.html
true
5064978942293848112
UTF-8
Loaded All Posts Not found any posts VIEW ALL Readmore Reply Cancel reply Delete By Home PAGES POSTS View All RECOMMENDED FOR YOU LABEL ARCHIVE SEARCH ALL POSTS Not found any post match with your request Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec just now 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Followers Follow THIS PREMIUM CONTENT IS LOCKED STEP 1: Share. STEP 2: Click the link you shared to unlock Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy